พยานรักที่ไม่ได้ตั้งใจให้คุณรู้

"เราคุยกันจบแล้วคุณไนท์ ผล DNA นั่นมันก็แค่กระดาษ มันเปลี่ยนความจริงไม่ได้ว่าจันทร์เจ้าโตมาโดยไม่มีพ่อ"

"แต่ตอนนี้เขามีแล้ว!" ไนท์เดินเข้าหาเธอจนเธอต้องถอยหลังไปชนกับเสาบ้าน "คุณรู้ไหมว่าตอนที่ผมเห็นผลตรวจ ผมรู้สึกยังไง? ผมทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ และโกรธตัวเองที่ปล่อยให้พวกคุณลำบากกันอยู่แบบนี้สามปี"

"ลำบาก? ใครบอกคุณว่าพวกเราลำบาก? ฉันมีความสุขดีทุกอย่างจนกระทั่งคุณโผล่เข้ามานั่นแหละ!"

"ความสุขบนความจริงที่บิดเบี้ยวน่ะเหรอจี๊ด?" ไนท์ตะคอกกลับ "คุณบอกลูกว่าพ่อเขาตายไปแล้ว คุณใจร้ายขนาดนั้นได้ยังไง? คุณพรากผมไปจากลูก และพรากลูกไปจากผม คุณทำลงไปได้ยังไง!"

"เพราะคุณนั่นแหละที่พรากตัวเองออกไปจากพวกเราตั้งแต่วันที่คุณบอกว่าฉันพยายามจะจับคุณ!" จี๊ดแผดเสียงสู้ "คุณเลือกที่จะเชื่อคนอื่น เลือกที่จะทิ้งฉันไปในวันที่ฉันต้องการคุณที่สุด แล้วจะมาถามหาความผิดจากฉันงั้นเหรอ?"