เมียปราบศิลา

"เสียใจด้วยที่ต้องแจ้งว่าชีวิตเสเพลของคุณได้สิ้นสุดลง ตั้งแต่วันที่จรดปากกาเซ็นชื่อลงบนทะเบียนสมรสกับฉัน"

---------------------------------------

"ยังไม่อยากกลับบ้านอ่า"

"งั้นจะให้จอดสะพานไหน" พร้อมรักถามด้วยน้ำเสียงประชดประชัน คิ้วสวยขมวดยุ่งด้วยความรำคาญ ศิลานอกจากไม่สลดแล้วยังแสร้งทำตัวน่าสงสารเหมือนนางเอกละครหลังข่าวที่กำลังโดนนางร้ายแกล้ง

"พกผ้าห่มกับหมอนมาไหมล่ะ พี่กลัวกลางคืนจะหนาวตาย" คนที่รับบทเป็นนางร้ายถอนหายใจเฮือกใหญ่ เข้าใจแล้วว่าทำไมศิลาถึงได้โดนกระทืบ เพราะชอบกวนตีนแบบนี้ไง

"แล้วจะไปไหน โรงแรม?" พร้อมรักถามพร้อมเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง ศิลาส่ายหน้าเป็นการปฏิเสธว่าเขาจะไม่ไปโรงแรมเด็ดขาด และบอกสถานที่ที่ตัวเองต้องการจะไปนอนพักคืนนี้

"ห้องพร้อม"

"ไม่เอา" พร้อมรักปฏิเสธเสียงแข็ง ศิลาคว่ำปากแสดงสีหน้าเศร้าโศกเสียใจราวกับว่าคำปฏิเสธของพร้อมรักกำลัง
ทำร้ายจิตใจของชายหนุ่มผู้แสนบอบบางแบบเขาอยู่

โชคดีที่ความสามารถพิเศษของศิลาคือ ความหน้าหนายิ่งกว่าถนนลาดยางมะตอย เขาใช้มือข้างที่ไม่เจ็บเอื้อมไปจับแขนเสื้อเชิ้ตของพร้อมรักเบา ๆ ออกแรงดึงพลางส่งสายตาขอร้องอ้อนวอนราวกับเป็นลูกสุนัขที่เจ้าของไม่ยอมเล่นด้วย

"น่านะ แป๊ปเดียวก็เช้าแล้ว พี่ไม่อยากกลับไปอยู่บ้านคนเดียว แม่ก็ไม่อยู่ พรุ่งนี้เช้าพร้อมไปรับแม่อยู่แล้วนี่ พกพี่ไปด้วยสิ พี่ตัวเล็กพกพาง่าย สัญญาจะไม่ดื้อไม่ซน เป็นเด็กดี เชื่อฟังน้องพร้อม สั่งให้ลุกก็ลุก สั่งให้นั่งก็นั่ง"

"เรื่องเยอะเรื่องแยะ นอนโซฟาไปเลยนะ" พร้อมรักยอมจำนนด้วยท่าทางรำคาญ อยากจะสลัดมืออีกฝ่ายออกแรง ๆ แต่พอคิดได้ว่ามันอาจจะเจ็บจนไปกระทบกับแขนฝั่งที่หักอยู่ เลยใช้มือของตัวเองจับมือหนาของศิลาออกไปไกล ๆ อย่างเบามือ พร้อมถามว่า

"เคยมีใครบอกไหมว่าน่ารำคาญ"

ศิลายิ้มกว้างไม่สะทกสะท้านกับคำถามกึ่งหลอกด่าของพร้อมรักเลยสักนิด ทั้งยังตอบกลับด้วยเสียงสดใสไปว่า

"เยอะแยะเลยล่ะ"

-----------------------------------------------------------------

มีนิยายเดียวกันในเซตแต่แยกกันอ่านได้
1. ราศีหลงเมีย
2. เมียปราบศิลา
3. เร็ว ๆ นี้