คนในความลับที่ถูกลืม

โปรย

อนาวินประสบอุบัติเหตุฟื้นขึ้นมาพร้อมกับความทรงจำบางส่วนที่หายไป แถมยังถูกตาต้องใจผู้หญิงที่แม่แนะนำให้ ทั้งที่ตัวเองมีแฟนอยู่แล้ว ...ก็เขาจำแฟนตัวเองไม่ได้

*********
ถึงแม้จะมีคนยืนยันอนาวินก็ไม่เชื่ออยู่ดี

"วิน ...นี่พิมพ์ แฟนมึง" ภูมินท์ได้โอกาสเอ่ยแนะนำ

พิมพ์อักษรฉีกยิ้มสดใสให้แฟนหนุ่ม

"อะไรนะ! ...ยัยเด็กนี่เป็นแฟนกู!?" อนาวินถามเพื่อนเสียงดัง ใบหน้าหล่อเหลาส่ายอย่างไม่อยากจะเชื่อ

"ใช่ ...พิมพ์เป็นแฟนมึง"

*********
อยากไปจีบสาวคนใหม่ เลยรีบบอกเลิกแฟนตัวเอง

"พิมพ์ ...เราเลิกกันเถอะ"

"ไม่เอาพิมพ์ไม่เลิก พี่จะทำแบบนี้กับพิมพ์ไม่ได้นะ เราสองคนรักกันมาก ความรักของเราราบรื่นดีมาโดยตลอด" น้ำเสียงของพิมพ์อักษรเริ่มสั่นเครือ แววตาหม่นพร่าไปด้วยความเจ็บปวด หยดน้ำใสๆคลอเบ้า

"ถึงเราจะเคยรักกันมาก แต่ตอนนี้ฉันไม่ได้รู้สึกแบบนั้นแล้ว" อนาวินเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วพูดต่อ "ความสัมพันธ์ของเราทำให้ฉันอึดอัดมาก" ฟังดูเหมือนเขาใจร้าย แต่ยิ่งยื้อจะเป็นเธอที่เจ็บ อีกฝ่ายหน้าชา หัวใจปวดร้าวอย่างที่ไม่เคยได้สัมผัสมาก่อน

"รอให้พี่จำพิมพ์ได้ก่อน ค่อยตัดสินใจนะคะ" คนกำลังโดนเทอ้อนวอนเสียงสั่น หัวใจบีบรัดแน่น น้ำตาหลั่งไหลไม่หยุด

"ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ฉันจะจำทุกอย่างได้ อาจจะอีกสามเดือน เจ็ดเดือน ปีหนึ่ง หรือนานกว่านี้ อย่าเสียเวลารอเลย"

*********
ความทรงจำกลับมาแล้ว ...แต่ก็ยังแกล้งจำแฟนตัวเองไม่ได้

"กูจำพิมพ์ได้แล้ว"

"...แล้วทำไมมึงไม่บอกพิมพ์"

"กูอยากได้ผู้หญิงที่เป็นเพื่อนคู่คิด เป็นที่ปรึกษา เป็นพาร์ตเนอร์ทางธุรกิจ พิมพ์ไม่มีคุณสมบัติเหล่านั้น เธอเป็นแค่เด็กฝึกงานที่ยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร แถมยังมาจากครอบครัวชาวไร่ธรรมดา"

พิมพ์อักษรทรุดลงไปกองกับพื้น พร้อมกับหัวใจที่ดับวูบลงช้าๆ ไม่คิดเลยว่าการย้อนกลับมาเอากระเป๋าที่ลืมไว้ จะทำให้เธอได้รับรู้ความจริงทั้งหมด ความจริงอันแสนเจ็บปวด

เมื่อพิมพ์อักษรรู้ความจริง เธอก็ตัดใจเดินออกไปจากชีวิตเขา

*********
อย่าลืมแวะไปดาวน์โหลดตัวอย่างมาอ่านก่อนนะคะเผื่อโดนใจ