ต้องห้ามรักพี่ชายเพื่อน

"พี่พอร์ชมีธุระอะไรกับอิงหรือคะ"
"ไม่มีธุระ พี่โทรมาไม่ได้หรือครับ"
"แล้วโทรมาทำไมคะ เราไม่ได้มีเรื่องอะไรให้ต้องติดต่อกันนี่คะ"
เสียงหัวเราะในลำคอดังลอดออกมาจากปลายสาย
"หึ ไม่มีอย่างนั้นหรือครับ ทั้งที่เธอเพิ่งเสร็จคามือพี่ไป จูบกันอีกต่างหาก หรือจะให้พี่เล่ารายละเอียดมากกว่านี้ไหมว่าเราทำอะไรกันไปบ้าง"
ลมหายใจของเธอสะดุดกะทันหัน ทั้งโกรธและอับอายที่คำพูดของเขาทิ่มแทงอย่างไม่ไว้หน้า
"หยุดพูดเรื่องพวกนั้นเถอะค่ะ มันก็แค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น"
"อารมณ์ชั่ววูบหรือครับ วูบหลายครั้งเลยนะน้องอิง"
น้ำเสียงของเขาเข้มขึ้นทันที
"เราไม่ควรคุยเรื่องนี้ผ่านโทรศัพท์ เดี๋ยวจะมีคนอื่นได้ยิน ตอนนี้พี่อยู่ข้างล่างตึก จะลงมาคุยกันดีๆ หรือจะให้พี่ขึ้นไปหาเอง แต่พี่ไม่รับรองนะว่าจะจบแบบไหน"
หัวใจของเธอหล่นวูบ
"อะไรนะคะ พี่อยู่ใต้อพาร์ตเมนต์ของอิงหรือคะ"
"ครับ โทรไปก็ไม่รับ ส่งข้อความก็ไม่อ่าน พี่อยากคุยเรื่องของเรา"
"มันไม่มีเรื่องของเราตั้งแต่ต้นแล้วค่ะ ให้มันผ่านไปเถอะนะคะ แยกกันใช้ชีวิตเหมือนเดิมก็พอค่ะ"
"ขอโทษครับ พี่ทำไม่ได้" เขาเว้นจังหวะสั้นๆ
"น้องอิงเลือกเองนะครับ"