คุณหนูสี่ที่แท้เจ้าแกล้งโง่

ท่ามกลางสายฝนที่โปรยปรายลงมาอย่างหนักในคืนเทศกาลกินเจ กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นฉุนของยาพิษตลบอบอวลไปทั่วเรือนท้ายจวนเสนาบดีที่เงียบสงัด...

หลินซูเซียว คุณหนูสี่ผู้สติฟั่นเฟือนพยายามดิ้นรนสุดชีวิต ร่างกายที่สั่นเทาถูกชายฉกรรจ์ชุดดำในผ้าคลุมหน้าสองคนกดไว้กับพื้นไม้ที่เย็นเยียบ ดวงตาที่เคยเลื่อนลอยของนางบัดนี้เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

คืนนี้คนทั้งจวนรวมถึงบิดาและพี่สาวต่างเดินทางไปแสวงบุญที่วัดบนเขา เหลือเพียงนางที่ถูกทิ้งให้อยู่เฝ้าเรือนเพียงลำพังเพราะความ "สติไม่ดี" แต่นางไม่คาดคิดเลยว่า ความเงียบสงัดนี้จะกลายเป็นโอกาสให้มัจจุราชย่างกรายเข้ามา

"อื้อ! อื้อ!" นางส่งเสียงประท้วงในลำคอ แต่คนร้ายคนหนึ่งกลับบีบขากรรไกรนางอย่างแรงจนปากอ้าออก

"รีบจัดการเสีย อย่าให้เสียเวลาไปมากกว่านี้!" หนึ่งในคนร้ายเอ่ยเสียงพร่าพลางหยิบขวดกระเบื้องสีเล็กๆ ออกมาจากอกเสื้อ กลิ่นของสิ่งที่อยู่ในนั้นเหม็นไหม้คล้ายกำมะถัน กลิ่นที่ฉุนกึกจนซูเซียวอยากจะอาเจียน

อึก!

ยาพิษรสขมปร่าถูกกรอกลงมาอย่างไม่ปรานี ซูเซียวสำลักจนตัวโยน ความร้อนแรงแผ่ซ่านเผาไหม้เครื่องในราวกับถูกไฟสุม นางถูกปล่อยให้ล้มลงนอนดิ้นทุรนทุรายบนพื้น สายตาพร่ามัวมองเห็นเงาร่างของชายชุดดำทั้งสองที่ยืนมองผลงานของตนเองด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะพากันเร้นกายหายไปในม่านฝน

ใคร... ใครส่งพวกเจ้ามา...

ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปถึงสมอง สติอันน้อยนิดเริ่มดับวูบลง ในใจของหลินซูเซียวกรีดร้องด้วยความคับแค้น หากสวรรค์มีตา นางขอไม่เกิดเป็นคนเขลาที่ถูกใครฆ่าตายอย่างปริศนาเช่นนี้อีก นางจะทวงคืนทุกลมหายใจที่ถูกพรากไป!

เฮือก!

หลินซูเซียวสะดุ้งสุดตัว ร่างกายผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงไม้ไผ่ เหงื่อเย็นๆ ไหลซึมตามไรผม นางหอบหายใจรัวเร็ว มือเรียวบางรีบจับที่ลำคอของตนเอง... มันยังเรียบเนียน ไม่มีร่องรอยการถูกเผาไหม้จากยาพิษ

นางมองไปรอบๆ ห้องที่คุ้นตา แสงแดดรำไรส่องผ่านหน้าต่างเข้ามา กลิ่นหอมอ่อนๆ ของดอกมะลิที่แม่นมเคยปลูกไว้ลอยมาตามลม

หนึ่งปีก่อนจะเกิดเรื่อง? ข้า... ย้อนกลับมาแล้วงั้นหรือ?

ซูเซียวพบนกกระดาษที่นางเคยพับทิ้งไว้บนโต๊ะ วันที่ที่ปรากฏบนกระดาษข้างฝาผนังยืนยันว่านางย้อนกลับมาในวันที่นางยังคงเป็น "คุณหนูสี่ปัญญาอ่อน" ของจวนเสนาบดี

ริมฝีปากบางเหยียดยิ้มเย็นชา ดวงตาที่เคยว่างเปล่าบัดนี้ประกายกล้าด้วยสติปัญญาและความแค้น

"ขอบคุณความตาย ที่ทำให้สติปัญญาของข้าคืนกลับมา"

ทว่าในขณะที่นางกำลังวางแผนทวงแค้นอยู่นั้น นางกลับไม่รู้เลยว่า โชคชะตากำลังจะเหวี่ยงให้นางไปพบกับ "ซื่อจื่อแห่งกรมอาญา" บุรุษที่โหดเหี้ยมที่สุดในใต้หล้า... ผู้ที่จะเข้ามาเปลี่ยนกระดานหมากชีวิตของนางไปตลอดกาล