ทะลุมิติมาเปลี่ยนชะตาให้บ้านตัวร้าย

เต๋ หรือ เตชินทร์ พนักงานบริษัทธรรมดาๆ คนหนึ่ง ที่บังเอิญถูกลูกหลงจากโจรปล้นร้านค้าเข้าจนได้ทะลุมิติมาอยู่ในนิยายที่ไม่รู้จัก

เมื่อทะลุมิติมาแล้วก็ดันไปเจอเหตุการณ์ที่ทำให้เจ้าตัวต้องงัดเอาสกิลหัวโจกที่เคยเป็นเมื่อครั้งมัธยมต้นมาใช้

คราแรกที่กลับมาถึงบ้านด้วยรอยฟกช้ำ ก็คิดว่าคงโดนบิดาบังเกิดเกล้าโกรธแน่นอน ที่ทำร่างกายลูกเขามีรอย แต่ใครจะไปคิดว่าการตอบสนองที่ได้รับกลับมาจะผิดคาดไปมากโข



"แกไปทะเลาะกับเขาทำไม?"

"ก็พวกมันรังแกคนไม่มีทางสู้ ผมเห็นแล้วก็ต้องเข้าไปช่วยเป็นธรรมดา"

"ชนะไหม"

"ฮะ?"

"ที่ไปทะเลาะมา ชนะไหม"

"ก็แหงสิครับ ไม่มั่นใจว่าจะชนะผมจะกล้าไปตีกับเขาได้ไง"

"อืม งั้นก็ดีแล้ว"

"คือยังไงนะครับ?"

"กฎข้อที่หนึ่งของตระกูล ทะเลาะได้แต่ห้ามแพ้ ในเมื่อแกชนะกลับมาก็ถือว่าไม่ได้ทำอะไรผิด"

"ฮะ?"

"ไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวให้คนตามไปทำแผลให้"

มันอาจจะฟังดูเป็นบทสนทนาที่แปลกไปสักหน่อย แต่พออี้หมิงพูดจบก็วายุและสายฟ้าก็เดินเข้ามาพร้อมกับแม่บ้านอีกสองคน ก่อนที่แม่บ้านเหล่านั้นจะนำทางคนตัวเล็กไปยังห้องนอนทั้งยังทำแผลให้จริงๆ โดยที่ทั้งบิดาและพี่ชายทั้งสองไม่ได้ตามมาดุด่าหรือว่าอะไรต่อ

ถ้าเป็นไปได้ก็อยากย้อนเวลากลับไปถามมากเหลือเกินว่า นี่มันกฎบ้าอะไรกันวะครับ?