เลิกโง่เถอะท่านอ๋อง...ข้าไม่กลับไปแล้ว

ในวันที่หิมะโปรยปราย... ข้าถูกสั่งโบยจนปางตายเพียงเพื่อสังเวยความโง่เขลาของสามีและการใส่ร้ายของสตรีชั่ว ภรรยาที่อยู่กินกันมาสามปี เทียบไม่ได้กับสตรีที่พึ่งมาถึง
เลือดที่รินร่วงลงบนพื้นดินเย็นเยียบ คือจุดจบของซูเยว่ฉีสตรีที่เคยภักดีต่อรักจนไร้สมอง!
เมื่อวาสนาขาดสะบั้น ข้าจึงสะบัดใบหย่าทิ้งไว้ใต้เท้าเขา
ทิ้งตำแหน่งพระชายาที่แสนอัปยศ เพื่อกลับคืนสู่เส้นทางที่ใต้หล้าต้องจดจำ
เขามองว่าข้าไร้ค่า... ข้าก็จะทำให้เขาเห็นว่าวันที่ไม่มีข้า อำนาจที่เขาเหยียบย่ำจะล่มสลายลงอย่างไร!
ในวันที่เขาล้มระเนระนาดเพราะเล่ห์เหลี่ยมขุนนางชั่ว
ในวันที่เขาถูกต้อนจนมุมจนต้องคลานเข่ามาขอความเมตตาจากคนผู้นั้น
เขาถึงได้รู้ซึ้งว่า... สตรีที่เขาเคยเหยียบย่ำ แท้จริงแล้วคือผู้ที่กุมชะตาชีวิตของเขาไว้ในมือ!
"เยว่ฉี ข้าผิดไปแล้ว... เจ้าต้องการสิ่งใดข้าจะหามาให้ ขอเพียงเจ้ากลับมา"
ข้ามองบุรุษที่หน้ามืดบอดตรงหน้า พลางยกยิ้มที่เย็นไปถึงขั้วหัวใจ
"สิ่งที่ข้าต้องการเพียงอย่างเดียวจากท่าน... คือการเห็นท่านพินาศลงด้วยความเขลาของท่านเอง"
เลิกโง่เถอะท่านอ๋อง... เพราะต่อให้ท่านคุกเข่าจนสิ้นลมหายใจ
ข้า... ก็ไม่มีวันกลับไป!