พรายแสงแข

พรายแสงแข — แสงอันนวลตาที่ส่องสว่างมาจากดวงจันทร์

__________

ขีดเขียนเส้นตาย  ชีวาเปลี่ยนทิศ
สบเนตรตรึงตรา  เสน่หาบังเกิด
ร้อยลูปยื้อหยุด  มิหลุดวงจร
รักล้ำกำสรด  บทจบต้องตาย
ลืมตาภพใหม่  ไฉนเปลี่ยนไป
ปืนจ่อหทัย  จำไยมิได้เลย

__________

" แล้วตัวกูในที่แห่งนั้น...ไม่ได้รักมึงหรือ? "

" คำว่ารักมันสูงส่งเกินไปสำหรับคนอย่างผมครับ ในสายตาของพ่อครูที่โน่น ผมไม่มีตัวตนพอที่จะได้รับแม้แต่ความเกลียดชังด้วยซ้ำ ผมชินกับความเย็นชาที่พ่อครูมอบให้ จนผมลืมไปแล้วว่าการถูกมองด้วยความรักมันรู้สึกยังไง "

เพียงประโยคสั้น ๆ จากปากของปราบ แต่กลับอันแน่นไปด้วยความเจ็บปวดที่เขาต้องเผชิญมาตลอดชีวิต รอยแผลเก่าที่เคยถูกปฏิเสธรักซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่เคยหายสนิท แต่ความทุกข์นั้นก็ไม่อาจสั่นคลอนใจของเขาได้ ปราบยังคงยืนยันรักมั่นในพ่อครู ไม่ว่าจะชาตินี้หรือชาติไหนก็ตาม

__________

[ควรรู้ก่อนอ่าน ]
— นิยายจำนวน 100,000+ คำโดยประมาณ ( ไม่มีตอนพิเศษ )
— 56 ตอน รวมอารัมภบทและปัจฉิบบท
— Happy Ending.

[ คำเตือน ]
― นิยายเรื่องนี้รังสรรค์ขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเพื่ออรรถรสทางวรรณกรรม มิได้อ้างอิงข้อเท็จจริงทางประวัติศาสตร์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ โปรดใช้วิจารณญาณในการเสพผลงาน
― เนื้อหาในนิยายเรื่องนี้ประกอบด้วยฉากความรุนแรง, การบรรยายภาพบาดแผล, ศพ, การเสียชีวิต, ฉากร่วมเพศ อย่างละเอียดในทั้งหมดที่กล่าวมา และประเด็นด้านสุขภาพจิตที่เปราะบาง รวมถึงพฤติกรรมการควบคุมและกักขังภายในความสัมพันธ์
― มุมมองการเล่าเรื่อง ถ่ายทอดผ่านสายตาและห้วงคำนึงของพระเอกเป็นหลักในช่วงแรก (POV 1 & 3)
― จิตใจอ่อนไหวควรระวัง เนื้อหามีความบีบคั้นสูงและไม่เหมาะสำหรับผู้ที่ได้รับผลกระทบจากประเด็นข้างต้นง่าย
― และมั่นใจได้ว่าตัวละครเอกไม่มีการล่วงละเมิดทางเพศหรือการผิดประเวณี (นอกใจ)

สุดท้ายนี้... จากใจจีจี ขอบคุณทุกการสนับสนุนนะคับ.