เมื่อบ้านของฉันเชื่อมต่อกับยุคโบราณที่เกิดภัยแล้ง

กระจกสำริดประจำตระกูล นำพาความแปลกประหลาดมาให้เธออย่างใหญ่หลวง สามารถส่งสิ่งของผ่านกระจกวิเศษไปยังยุคราชวงศ์ที่หายสาบสูญจากหน้าประวัติศาสตร์ได้อย่างน่าอัศจรรย์
ว่านถงตัดสินใจช่วยเหลือท่านอ๋องต้วนผู้น่าสงสารจากเบื้องหลัง ส่งอาหารให้ชาวบ้านที่ยากไร้ในเมืองหลายหมื่นและเหล่าองครักษ์ของอ๋องต้วนอย่างเต็มใจ
ภาระอันยิ่งใหญ่นี้ ว่านถงยินดีแบกรับมันอย่างยินดี หัวใจของเธอร่ำร้องให้ช่วยเหลือพวกเขาสุดความสามารถโดยไม่ทราบสาเหตุ
จนกระทั่งได้พบกับเด็กน้อยน่ารักคนหนึ่ง ที่อยู่ ๆ ก็โผล่ออกมาจากกระจกอันเล็กที่เธอพกติดตัว
ความน่ารักและขี้อ้อนของเด็กน้อยตรงหน้า ทำให้ว่านถงหัวใจเต้นแรง ความเจ็บปวด ความคิดถึง ความโหยหาและความรักในหัวใจระเบิดออกมากลายเป็นหยาดน้ำตา
ว่านถงไม่รู้เลยว่า ชะตาชีวิตของเธอได้เริ่มแปรผันตั้งแต่เมื่อไหร่และจะดำเนินไปในทิศทางใด
แต่สิ่งหนึ่งที่ว่านถงรู้ก็คือ เด็กน้อยคนนี้ สมควรได้รับสิ่งที่ดี ได้กินอิ่มนอนอุ่นเหมือนเด็กทั่ว ๆ ไปและทุกสิ่งเหล่านี้ล้วนต้องได้รับการสนับสนุนจากเธอ
"มู่น้อย ไม่ต้องห่วงนะ พี่สาวจะช่วยเหลือมู่น้อยและพ่อของมู่น้อยเอง"
"ท่านแม่ดีกับข้าและท่านพ่อยิ่งนัก ขอบพระคุณนะขอรับท่านแม่"