เมื่อผมต้องเป็นคู่นอนให้โอเมก้ากลิ่นลูกพลัม

จะเป็นยังไงเมื่อเบต้าอายุ 30 ผู้ร้อนเงินจำใจต้องยอมตกลงไปเป็นคู่นอนให้โอเมก้าร่างสูงใหญ่กำยำ ตอนแรกนึกว่าจะได้เป็นฝ่ายรุก แต่ที่ไหนได้กลับกลายเป็นฝ่ายรับไปเฉยเลย

"เป่าเทียนสิ อย่าลืมอธิษฐานล่ะ" เฉินยื่นเค้กไปตรงหน้า

"ขอไปก็เท่านั้น สุดท้ายผมก็เป็นแค่โอเมก้าไร้ค่าอยู่ดี" เซนพึมพำ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความสมเพชตัวเอง

"อย่าคิดแบบนั้นสิ โอเมก้าก็คนนะ นายไม่ได้ไร้ค่าเพราะเพศรองแต่นายจะไร้ค่าถ้ามัวแต่ดูถูกตัวเอง"

"แต่โอเมก้าในครอบครัวอัลฟ่ามันจะมีประโยชน์อะไร ลุงไม่เข้าใจหรอก ลุงเป็นเบต้า ลุงมีที่ยืนของลุง"

"แล้วนายรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงยอมเป็นคู่นอนให้นาย" เฉินจ้องตาเซนตรง ๆ "รู้ ใช่ นายรู้ ขนาดเบต้าอย่างฉันยังจนมุมจนต้องยอมทำเรื่องเสียศักดิ์ศรี แต่ฉันไม่เคยย่อท้อและฉันจะนำพาบริษัทกลับมารุ่งเรืองอีกครั้งให้ได้ นายเองก็เหมือนกัน ชีวิตนายน่ะยาวไกลกว่าคำว่าโอเมก้าเยอะ"

เซนนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะค่อย ๆ หลับตาลงอธิษฐานแล้วเป่าเทียนจนดับลง

"มา ๆ อ้าปากกินเค้กสักหน่อยจะดีขึ้น" มือเรียวใช้ช้อนพลาสติกตักเค้กขึ้นมา

"ไม่กิน" เซนเบือนหน้าหนี

"อ้อ! หรือต้องให้ป้อน" เฉินเลิกคิ้วกวน ๆ ก่อนจะทำสิ่งที่แม้แต่ตัวเองยังตกใจ เขาตักเค้กเข้าปากแล้วก้มตัวลงประกบจูบเข้ากับริมฝีปากของเด็กหนุ่ม รสหวานของช็อกโกแลตผสมปนเปไปกับจูบที่เริ่มทวีความร้อนแรงขึ้น

และนั่นคือสิ่งที่เฉินพลาด เพราะในวินาทีต่อมา ร่างกายที่ดูเหมือนลูกหมาเชื่อง ๆ เมื่อครู่กลับกลายเป็นเสือร้ายอีกครั้ง เซนรวบเอวเฉินแล้วเหวี่ยงให้มาอยู่ใต้ร่างบนเตียงนุ่ม

"ลุงเริ่มเองนะ..." เขากระซิบเสียงแหบพร่า

"เดี๋ยวววว" เฉินได้แต่เบิกตากว้าง ความอบอุ่นเมื่อครู่หายวับไป แทนที่ด้วยความซ่านสยิวที่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง


++ผู้ที่ใช้ IOS ซื้อผ่านหน้าเว็บไซต์หรือผ่านเมพคอยน์ แอนดรอยด์ จะได้ราคาถูกกว่าผ่านแอพค่ะ++