สถานะ...เคยเป็นมากกว่าคู่นอน

บางความสัมพันธ์ไม่มีชื่อเรียก
แต่กลับเจ็บได้มากที่สุด
เมื่อความใกล้ชิดกลายเป็นความเคยชิน
และความเคยชิน…กลายเป็นความรู้สึก
สุดท้ายแล้ว ใครกันแน่ที่จะเป็น "คนที่ถูกเลือก"

"เธอจะไปกับมันจริงๆ?"คำถามนั้นทำให้เกลชะงักเพราะนี่ก็เป็นครั้งแรกที่คีธถามเธอแบบนี้ตรงๆเหมือนกำลัง…รั้ง
"แล้วนายอยากให้ฉันทำยังไงล่ะ"เธอถามกลับเบาๆ
เขาเงียบอีกแล้วและความเงียบนั่นเองที่ทำให้เกลยิ้มออกมาจางๆ อย่างเหนื่อยใจ
"นั่นไง"เธอพึมพำเบาๆ
ก่อนหันไปหาเจฟ
"ไปกันเถอะ"ทันทีที่เกลเดินผ่านเขาไปคีธก็เผลอคว้าข้อมือเธอไว้โดยอัตโนมัติแรงไม่มากแต่ชัดพอให้เธอหยุดเดินบรรยากาศรอบตัวเงียบลงทันทีเกลก้มมองมือเขาที่จับเธออยู่ก่อนเงยหน้าขึ้นช้าๆ
"มีอะไรอีก"น้ำเสียงเธอไม่ได้เย็นแต่มันห่างออกไปชัดเจนคีธนิ่งไปพักหนึ่งเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่างก่อนจะพูดออกมาเสียงต่ำ
"อย่าไป"
หัวใจเกลกระตุกทันทีนี่เป็นครั้งแรกที่เขาพูดตรงขนาดนี้ไม่มีคำว่าตามใจ ไม่มีความนิ่งเฉยแบบเดิมมีแค่ประโยคสั้นๆ ที่ฟังเหมือนคนกำลังพยายามรั้งเธอไว้จริงๆแต่ถึงอย่างนั้น…
"ในฐานะอะไร"
คำถามของเกลทำให้เขาเงียบอีกครั้งนิ้วที่จับข้อมือเธอไว้คลายลงช้าๆเจฟที่ยืนอยู่ข้างรถมองทุกอย่างเงียบๆ โดยไม่พูดแทรกเหมือนเขาเองก็อยากรู้เหมือนกันว่าคีธจะตอบยังไง
แต่สุดท้ายคีธก็ยังไม่พูดอะไรอยู่ดีเกลหัวเราะเบาๆ อย่างคนเหนื่อย
"เห็นไหม"
ก่อนดึงมือตัวเองออกช้าๆ
"นายเป็นแบบนี้ตลอด"คำพูดนั้นทำให้คีธเริ่มกำมือแน่นขึ้นเกลเม้มปากนิดหนึ่งก่อนพูดต่อ
"เวลานายหวง นายก็แค่ดึงฉันไว้..แต่พอฉันถามว่าเราเป็นอะไรกัน นายก็เงียบ"
เธอสูดหายใจเข้าลึกๆเหมือนพยายามควบคุมความรู้สึกตัวเอง
"ฉันเหนื่อยนะคีธ"

...

"เธอกำลังงอนฉันเรื่องลิน?"คำถามตรงเกินไปจนเกลเงียบก่อนสุดท้ายจะตอบออกมาเสียงแข็ง
"ฉันไม่มีสิทธิ์งอนนายไม่ใช่เหรอ"
คีธนิ่งไปนิดหนึ่ง
"ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น"
"แต่นายทำแบบนั้น"
เกลเงยหน้ามองเขาตรงๆ
"นายบอกจะถอย แล้วอยู่ๆ ก็กลับมาทำเหมือนหวงฉันอีก"
"แต่ขณะเดียวกันนายก็อยู่กับลินตลอด..แล้วฉันต้องอยู่ตรงไหนกันแน่"
เสียงเธอสั่นขึ้นเรื่อยๆคีธมองหน้าเธอเงียบๆกรามขบขึ้นเหมือนกำลังอดทนอะไรบางอย่าง
"เธอคิดว่าฉันชอบลิน?"
"ฉันไม่รู้! เพราะนายไม่เคยพูดอะไรชัดเจนเลยสักอย่าง!"เกลหลุดขึ้นเสียงทันที บรรยากาศเงียบลงทันทีทั้งคู่มองหน้ากันนิ่งๆก่อนคีธจะหัวเราะออกมาเบาๆ แบบเหนื่อยๆ
"แล้วเธอล่ะ"
"..."
"เคยพูดชัดกับฉันหรือยัง"เกลชะงักไปทันที
คีธก้มมองเธอนิ่งๆ
"ทุกครั้งที่ฉันเข้าใกล้ เธอก็ผลัก"
"ทุกครั้งที่ฉันถอย เธอก็มองฉันเหมือนกำลังจะร้องไห้"
"แล้วจะให้ฉันทำยังไง"
หัวใจเกลเจ็บจนจุกเพราะมันจริงทุกอย่างเธอเม้มปากแน่นก่อนพูดออกมาเบาๆ
"ฉันแค่กลัว…"คีธนิ่งไปทันที
"กลัวอะไร"
เกลหลบตา
"กลัวว่าสุดท้ายนายจะไม่ได้เลือกฉัน"


เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ความรักแต่มีความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน การเลือกไม่ได้ และความรู้สึกที่อาจทำให้เจ็บ
มีเนื้อหา 18+ และดราม่าความรัก โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน