Engineering Double Hell: วิศวะแฝดนรก

อารัมภบท (Prologue)

"วิศวะที่นี่เขาไม่ได้สอนให้คลานเป็นหมา แต่ถ้าอยากลอง...กูก็ยินดีจะอนุเคราะห์ให้!"

เสียงแหบพร่าแต่ทรงพลังของ 'อัคนี' ดังลั่นลานเกียร์ ท่ามกลางวงล้อมของนักศึกษาปีหนึ่งที่ก้มหน้าตัวสั่นด้วยความกลัว เขากระชากคอเสื้อนักศึกษาคนหนึ่งขึ้นมาอย่างแรงโดยไม่สนว่าอีกฝ่ายจะหายใจออกหรือไม่ ขณะที่ 'ปฐพี' ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยใบหน้าเรียบเฉย แววตาคมกริบดุจมัจจุราชกวาดมองไปรอบๆ พลางพ่นควันบุหรี่ใส่หน้าเด็กใหม่ที่นั่งอยู่แถวหน้าสุด

"มองหน้าพวกกู... แล้วจำใส่หัวไว้ ว่าในสถาบันนี้ ใครคือคนที่จะชี้เป็นชี้ตายพวกมึง" ชายหนุ่มแค่นยิ้มเย็น

ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดจนแทบหยุดหายใจ ชายหนุ่มในชุดนักศึกษาที่มีบุคลิกแตกต่างจากเด็กปีหนึ่งทั่วไปเขากลับเพียงแค่ปัดฝุ่นที่ขากางเกงอย่างใจเย็น ใบหน้าหล่อเหลาคมเข้มที่ดูผ่านโลกมามากกว่าไม่ได้มีความหวาดกลัวแม้แต่น้อยเขาสบตากับแฝดนรกทั้งสองด้วยแววตาที่ว่างเปล่า... แต่ลึกๆ กลับเต็มไปด้วยการตัดสินโทษ

"ชี้เป็นชี้ตายเหรอ?" 'สิงหราช' แค่นหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แต่กลับดังพอที่จะทำให้แฝดพี่น้องหยุดชะงัก "น่าตลกดีนะ ที่เด็กอาศัย... คิดว่าตัวเองเป็นเจ้าของบ้าน"

สายตาเถื่อนสองคู่ตวัดมาที่ชายหนุ่มรุ่นพี่ทันที แฝดพี่ขยับเข้าหาด้วยท่าทางคุกคาม ขณะที่แฝดน้องหรี่ตามองอย่างสำรวจ

"มึงว่าไงนะ?" อัคนีตะคอกถามพร้อมง้างหมัด

"ผมบอกว่า... นรกที่พวกคุณภูมิใจน่ะ มันตั้งอยู่บนที่ดินของผม" สิงหราชลุกขึ้นยืนช้าๆ รอยยิ้มเย็นเยือกปรากฏบนใบหน้า "และถ้าผมอยากจะสั่งรื้อนรกนี้ทิ้งเมื่อไหร่... พวกคุณสองคนนั่นแหละที่จะไม่มีแม้แต่ที่ซุกหัวนอน"

สงครามระหว่าง 'ราชสีห์ผู้ครองอำนาจ' กับ 'แฝดนรกเถื่อน' เริ่มต้นขึ้นแล้ว... เมื่อความหยิ่งพยองถูกท้าทายด้วยความเร่าร้อน ความเจ็บปวดที่แสนหฤหรรษ์จึงกลายเป็นบทลงโทษที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!