ปีนั้นที่ตัวข้าคะนึงหา

ในชาติก่อนโจวหว่านหลิงวิ่งไล่ตามความรักจากคนที่ไม่เคยเห็นค่า ถูกมองว่าเป็นคนเลว เป็นคนชั่วช้า ถูกประณามว่าไร้ซึ่งศีลธรรม จนกระทั่งวันที่ลมหายใจสุดท้ายมาเยือนจึงได้รู้ว่าต่อให้แลกด้วยลมหายใจหรือชีวิตหากคนผู้นั้นไม่รักก็คือไม่รัก ฟ้าถล่มลงมาคนที่เขาเลือกจะปกป้องก็จะไม่มีวันเป็นตัวเขา

โจวหว่านหลิงใช้เวลาถึงห้าปีกว่าจะรู้ว่าสิ่งที่ทำมันไม่มีความหมายอันใดหนำซ้ำยังถูกมองว่าเป็นตัวถ่วงในชีวิตขัดขว้างการยกย่องแสงจันทร์ขาวในใจของสามี โจวหว่านหลิงใช้เวลาสองปีวิ่งไล่ตามความรักเหมือนคนโง่ อีกสองปีเฝ้ารออยู่ในจวนเหมือนสุนัขที่รอเจ้าคอยมาให้อาหาร และอีกหนึ่งปีที่ถูกใส่ร้ายต่างๆ นานา ถูกเข้าใจผิดในสิ่งที่ไม่ได้ทำ สุดท้ายก็ถูกสามีกับแสงจันทร์ขาวร่วมมือกันทำให้ตนเองสิ้นใจไปในที่สุด

ไม่คิดเลยว่ายามที่ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งเขาจะได้กลับมาเกิดใหม่ในวันที่ทุกอย่างยังไม่สายเกินไป เมื่อสวรรค์ให้โอกาสตนได้กลับมาเกิดใหม่เส้นทางที่เลือกเดินจึงแตกต่างไปจากเดิม โจวหว่านหลิงคนที่ขี้แพ้และอ่อนแอได้ตายไปแล้วที่ตรงนี้เหลือเพียงโจวหว่านหลิงที่เปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นคนใหม่ไม่หลงใหลไปกับคำหวานเพียงไม่กี่คำจนต้องจบชีวิตลงอย่างเช่นในอดีต

เหตุใดในยามที่ตนตัดใจได้แล้วสวี่เฉิงเฟิงถึงได้เปลี่ยนไปเช่นกัน คนผู้นี้กำลังเรียกร้องสิ่งที่เขาเป็นคนโยนมันทิ้งไปเองกับมือเพื่ออันใด มาทำดีกับเขาเพื่อเหตุใด หรือว่านี่จะเป็นแผนการใหม่ที่จะหลอกให้ตนตกลงไปในหลุมลึกที่ไม่เห็นก้นหลุมเหมือนในชาติก่อน