ท้ายวินคนเดิม

"อยู่บ้านเฉย ๆ ทั้งวัน มันจะเหนื่อยอะไรนักหนาวะ"

คำพูดดูถูกจากปาก 'ต้น' ผู้เป็นสามี กลายเป็นมีดโกนที่กรีดลึกเข้ากลางอกของ 'พราว' เมียหลวงที่ตื่นตีห้าทำหน้าที่แม่บ้านและแม่ของลูกอย่างไม่เคยมีวันหยุด แต่ในสายตาของเขา เธอเป็นแค่ผู้หญิงเกาะเขากิน... ไร้ค่า และไม่มีตัวตน

ในค่ำคืนที่พายุฝนกระหน่ำจนหัวใจแตกสลาย ขาทั้งสองข้างพาร่างที่สั่นเทาในชุดนอนบางมาหยุดอยู่ที่วินมอเตอร์ไซค์หน้าปากซอย แสงไฟสลัวส่องให้เห็นแผ่นหลังกว้างของ 'วุฒิ' ชายกรรมาชีพผู้มีแววตาเฉยชา แต่กลับเป็นคนเดียวบนโลกใบนี้ที่เอ่ยถามเธอด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำว่า...

"วันนี้เหนื่อยไหมครับพี่..."

ความอบอุ่นในเงามืดเยียวยาจิตใจที่ตายด้าน ท่วงท่าและรสรักอันดุดันป่าเถื่อนใต้เสื้อวินสีส้มฉุดรั้งให้เธอกลับมามีลมหายใจอีกครั้ง ทว่า... ความสัมพันธ์เทา ๆ ที่ผิดศีลธรรมมักมีราคาที่ต้องจ่ายแพงกว่าที่คิด และบางครั้ง คำถามที่แสนอ่อนโยนในคืนฝนตก อาจเป็นเพียงเรื่องโกหกที่โหดร้ายที่สุดในชีวิต

========================================

***[นิยายชีวิต / ดรามา / หน่วงตับพัง]***