เมื่อนักฆ่าเริ่มมีใจ

น้ำเย็นไหลเข้าปอดข้าคิดว่าอย่างน้อยการตายครั้งนี้ก็น่าจะเงียบสงบ ทว่าแทนที่ความมืดมิดจะกัดกินร่างกายและจิตใจข้า ข้ากลับได้ยินเสียงใครบางคนตะโกนอย่างร้อนรน
"เฮ้! เจ้ายังมีชีวิตอยู่ไหม" มืออบอุ่นคว้ามือของข้าไว้ นี่ไม่ใช่แรงดึงของนักฆ่า ไม่ใช่ของคนในยุทธภพแต่เป็นของคนที่ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากำลังช่วยตัวอันตรายอะไรขึ้นเรือมา
เมื่อข้าลืมตาขึ้นมาก็พบกับชายหนุ่มที่ใส่เสื้อผ้าเนื้อดีนั่งอยู่ตรงหน้า ใบหน้าของเขาแตกตื่นแต่ดวงตากลับสว่างไสวราวกับโลกนี้ไม่เคยโหดร้าย
"ไม่เป็นไรนะ" เขาพูด "เจ้าปลอดภัยแล้ว บนเรือของข้าไม่มีใครทำร้ายใครได้" หลังจากได้ฟังคำปลอบโยนนี้ในใจข้ากลับหัวเราะออกมา โลกนี้มีที่ไหนปลอดภัยสำหรับข้าด้วยหรือ แต่ในขณะเดียวกันข้าก็ไม่อาจปฏิเสธได้เลยว่าตั้งแต่เกิดมา นี่คือครั้งแรกที่มีใครมาพูดคำนั้นกับข้าโดยที่ไม่ได้โกหก