พ่อขาใจดีกับแม่ขาหน่อย

"มนุษย์ลุงคะ ทำผิดต้องขอโทษไม่ใช่มาต่อว่าคนอื่น แม่ขาบอกว่าคนแบบลุงไม่น่ารักเลย"
***********************
เขาตามหาเธอมาตลอดระยะเวลาห้าปีเพื่อให้มารับโทษกับสิ่งที่ทำไว้ ชายหนุ่มคิดบทลงโทษไว้มากมายแต่ทุกอย่างกลับไม่ง่ายอย่างที่คิด เพราะมียัยเด็กแสบกวนประสาทหน้าเหมือนเขาโผล่มาอีกหนึ่งคน
**********************
"คุณอย่ายุ่งกับปลากริมเลยนะคะ"
"ทำไมฉันจะยุ่งไม่ได้ในเมื่อฉันเป็นพ่อ"
อณากรเกรี้ยวกราดเธอมีสิทธิ์อะไรมาห้ามไม่ให้เขายุ่งกับลูก
"ฉันไม่อยากให้ลูกนิสัยเสียเหมือนคุณไงคะ ฉันไม่อยากให้ลูกมีพ่อนิสัยไม่ดี"
"เธอดีตายล่ะ ยัยหัวขโมยจะว่าไปเธอกับฉันก็เหมาะสมกันดี"
***********************
"แล้วลุงจะขอโทษหนูมั้ย ทำหนูล้มแถมยังเหยียบดอกไม้ที่หนูจะเด็ดอีกต่างหาก"
"ถ้าฉันไม่ขอโทษล่ะ"
"ลุงก็จะเป็นผู้ใหญ่นิสัยไม่ดี เป็นภัยสัมคม เป็นมนุษย์ลุงที่ไม่มีคนรัก ลุงต้องร้องไห้ขี้มูกโป่งเพราะไม่มีใครรักเลย"
เด็กน้อยขู่ผู้ใหญ่ตัวโตถ้าไม่ทำตามที่บอกจะกลายเป็นดั่งที่ยัยตัวอวบพูดมา
"ถ้าฉันขอโทษเธอขึ้นมาก็จะกลายเป็นผู้ใหญ่น่ารัก เป็นคนดีของสังคมเลยว่างั้น"
"ใช่ค่ะ"
เด็กน้อยตอบเสียงชัดถ้อยชัดคำยิ้มแฉ่งออกมาเพราะคิดว่ามนุษย์ลุงคนนี้ต้องขอโทษตัวเองแน่นอน
"แต่ฉันไม่อยากเป็นคนน่ารักเสียด้วยสิ"
อณากรลูบคางตัวเองทำหน้าครุ่นคิดปกติเขาไม่เคยเสียเวลามาพูดเล่นกับเด็กแบบนี้ แต่ยัยตัวแสบตรงหน้าดึงความสนใจอณากรได้มากเลยทีเดียว
"ถึงลุงจะหน้าตาดีแต่ถ้านิสัยไม่น่ารักสาวก็ไม่ชอบหรอกน้า"
***********************************
"พ่อว่าพอก่อนดีกว่าครับ พ่อไม่ไหวแล้ว"
"พ่อขาหนูยังไม่เหนื่อยเลย"
"แต่พ่อเหนื่อยแล้วครับ ไว้ชีวิตพ่อด้วยนะครับลูกสาวคนสวย"
"สาธุ..สิ่นสักสิดเจ้าขาขอวอนช่วยให้พ่อขาเล่นกับหนูต่อทีเถอะ โอมเพี้ยง"
********************
เนื้อหาด้านใน มีการใช้ภาษาวิบัติในตัวละครเด็ก เพื่อให้ได้อรรถรสในการอ่านนะคะ