เล่ห์รักเรือนร้อยบุปผา

เบื้องหลังกลิ่นหอมรัญจวนของ 'เรือนร้อยบุปผา' คือโศกนาฏกรรมที่ถูกซ่อนเร้น...
‘พุดซ้อน’ แฝงตัวเข้ามาเป็นบ่าวผู้ต้อยต่ำ เพื่อสืบหาและทวงคืนความยุติธรรมให้มารดา
‘คุณหลวงทัพ’ ชายหนุ่มผู้เกลียดสตรีที่มักใช้มารยาไต่เต้าเข้าหาเจ้าคุณพ่อเพื่อความสุขสบาย
ทว่ายิ่งเข้าใกล้กันกลับยิ่งหวั่นไหว ท่ามกลางไฟริษยาและตัณหาราคะที่พร้อมจะแผดเผา เขาและหล่อนจำต้องมาพัวพันกับความลับและภัยอันตรายอย่างคาดไม่ถึง
......
"ปล่อยข้านะเจ้าคะ! เหตุใดคุณหลวงถึงทำตัวลึกลับมาด้อม ๆ มอง ๆ อยู่หน้าห้องพักบ่าวไพร่ยามวิกาลเช่นนี้ หากใครมาเห็นเข้าจะเอาไปนินทาได้ว่านายน้อยแห่งเรือนร้อยบุปผาทำตัวเยี่ยงโจรก็ไม่ปาน!" พุดซ้อนดิ้นรน แต่ยิ่งดิ้น วงแขนแกร่งก็ยิ่งรัดแน่นขึ้นจนหล่อนแทบขยับตัวไม่ได้
"ปากคอเราะร้ายนักนะ!" คุณหลวงกดเสียงต่ำ โน้มใบหน้าลงมาใกล้จนหล่อนสัมผัสได้ถึงลมหายใจร้อนผ่าว "ข้าเป็นนายเรือนนี้ จะเดินตรวจตราที่ใดก็ย่อมได้... ข้ามาเพื่อทวงถามความจริงเรื่องตลับสีผึ้งของข้าต่างหาก!"
"ข้าก็บอกไปแล้วอย่างไรเล่าเจ้าคะ ว่าตลับนั้นมีกลิ่นยางไม้สลักกะทิงที่เป็นพิษติดอยู่ ข้าเพียงหวังดี..."
"โกหก!" คุณหลวงตวาดเบา ๆ แต่หนักแน่น "ข้าเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านพืชพันธ์ุตำหรับยามิแพ้ผู้ใด ตลับใบนั้นไม่เคยมีร่องรอยของพิษสลักกะทิงอย่างที่เจ้ากล่าวอ้าง! เจ้าเป็นใคร และรู้เรื่องพิษพวกนั้นราวกับเชี่ยวชาญได้อย่างไร!"
พุดซ้อนใจหายวาบ หล่อนลืมไปเสียสนิทว่าผู้ชายตรงหน้าไม่ใช่ขุนนางโง่เขลา แต่หล่อนจะยอมรับไม่ได้เด็ดขาดว่าที่เผลอจับตลับนั้นเพราะจำของสำคัญและกลิ่นของแม่ตัวเองได้
......
เขาเป็นชายชาตินักรบที่เด็ดขาด เกลียดชังมารยาหญิงเป็นที่สุด แต่กลับต้องใจสั่นไหวเพียงเพราะหยาดน้ำตาและกลิ่นพุดซ้อนหอมละมุนจากหญิงสาวที่เขาเพิ่งรู้จักกระนั้นหรือ เขาค่อย ๆ คลายอ้อมแขนออก ปล่อยให้ร่างบางเป็นอิสระ
"เก็บมารยาของเจ้าไว้เถิด ข้ามิได้หลงกลง่ายดายปานนั้น" เขากระแอมเบา ๆ เพื่อกลบเกลื่อนความหวั่นไหวที่ก่อตัวขึ้นเงียบ ๆ "จำไว้... ข้าจะจับตาดูเจ้าทุกฝีก้าว หากข้ารู้ว่าเจ้ามีจุดประสงค์ร้าย หรือคิดจะมาไต่เต้าเป็นเมียเล็กเมียน้อยของคุณพ่อล่ะก็ เจ้าไม่ตายดีแน่"

ถ้าเป็นแนวนิยายที่คุณนักอ่านชอบ ลองโหลดตัวอย่างไปพิจารณาก่อนได้นะคะ
นิยายเรื่องนี้ มีทั้งหมด 21 บท 232 หน้า
ตัวอย่าง 5 บท 60 หน้า ค่ะ
ขอบคุณสำหรับการโหลดนะคะ