หอบลูกหนีสามีแสนร้าย

'พราววรี' ใช้ชีวิตในฐานะภรรยาผู้ซื่อสัตย์ของ 'เหนือ อัศวัศ' นักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่มีหัวใจเย็นชาดุจน้ำแข็ง ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา เธอคือเงาที่คอยปรนนิบัติเขาอยู่เบื้องหลัง ยอมทนต่อความเฉยเมยและการถูกละเลยเพียงเพราะคำว่า 'รัก' ที่เธอมีให้เขาหมดหัวใจ

ทว่าในวันที่โชคซะตาหยิบยื่นของขวัญล้ำค่าอย่าง 'ลูกน้อย' มาให้พราววรีในวันที่เธอกำลังจะบอกข่าวดีเพื่อหวังประสานรอยร้าวของชีวิตคู่ ความจริงอันแสนโสมมกลับถูกเปิดโปง ความเจ็บปวดจากการถูกทรยศทำให้พราววรีตระหนักได้ว่า เธอไม่ใช่ 'บ้าน' สำหรับเขา แต่เป็นเพียง 'ของตาย' ที่เขาจะเหยียบย่ำเมื่อไหร่ก็ได้

พราววรีตัดสินใจหันหลังให้กับความมั่งคั่งและชื่อเสียง เธอเดินออกจากชีวิตเขาไปพร้อมกับความลับที่คนอย่างเขาไม่มีวันได้รู้... เธอไม่ได้ไปตัวคนเดียว แต่เธอกำลังพา 'ทายาท' เพียงคนเดียวของเขาหนีไปสู่อิสรภาพที่เขาไม่มีวันเอื้อมถึง

* สุขนิยม
* ไม่มีนอกกายนอกใจ (โปรดฟังเรื่องราวจากปากพระเอกก่อนนำรถทัวร์ไปจอดทุกครั้ง)
* คุณอัศวัศเค้าคลั่งรักมากๆ

.

.

"หยุดบ้าได้แล้ว วางกระเป๋าลงเดี๋ยวนี้แล้วกลับไปนอนซะ"

"ปล่อยมือจากกระเป๋าของพราวนะคะ" หญิงสาวออกแรงยื้อแย่งกระเป๋ากลับคืนมาทว่าสู้แรงผู้ชายไม่ได้

"พี่บอกให้เลิกงี่เง่าไงพราววรี ออกไปจากบ้านตอนนี้เธอจะไปซุกหัวนอนที่ไหน โรงแรมหรือ หรือว่าจะกลับไปขอเงินแม่เธอกินอย่างเมื่อก่อน" เขาเลิกคิ้วถามด้วยถ้อยคำดูถูกเหยียดหยาม

พราววรีจ้องหน้าสามีด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความสมเพช ผู้ชายคนนี้ไม่เคยรู้จักคำว่าให้เกียรติคนอื่นเลยแม้แต่น้อย เขายังคงยกเอาเรื่องฐานะของครอบครัวเธอมาเหยียบย่ำซ้ำเติมเหมือนอย่างเคย

"พราวจะไปอยู่ที่ไหนมันก็ไม่ใช่เรื่องที่พี่เหนือต้องมาใส่ใจอีกต่อไปแล้วค่ะ ข้าวของพวกนี้พราวซื้อมาด้วยเงินของตัวเอง ส่วนของแบรนด์เนมที่พี่ซื้อให้ พราวทิ้งไว้ในตู้ทั้งหมด ไม่ได้แตะต้องแม้แต่ชิ้นเดียว"

"แล้วนั่นแหวนแต่งงาน ทำไมถอดทิ้งไว้ตรงนั้น" เขากระชากเสียงถามเมื่อหางตาเหลือบไปเห็นประกายเพชรที่สะท้อนแสงไฟอยู่บนโต๊ะ

"มันไม่มีค่าอะไรให้ต้องใส่ติดนิ้วอีกแล้วค่ะ แหวนที่มาจากความรักจอมปลอมพราวขอคืนให้เจ้าของก็แล้วกัน"

"พราววรี" ชายหนุ่มตวาดลั่นจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปน ความโกรธจัดพุ่งริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่อกเมื่อถูกท้าทายอำนาจถึงขั้นนี้