เมียจำยอม… ของผัวพิการ

คนพิการช่วงล่างแบบนั้น นอกจากปาฏิหาริย์ก็คงไม่มีทางอื่นแล้วที่จะทำให้เธอท้องลูกเขาได้

***

"เธอจะทำวิธีไหนฉันไม่สน จำไว้! แค่มีลูกกับมันให้ได้ก็พอ"
เพราะพินัยกรรมระบุชัดว่าหาก ภูผา
ไม่สามารถมีภรรยาและลูกได้ ทรัพย์สินทั้งหมดจะถูกโอนย้ายไปให้การกุศลทันที

"เหอะ นี่เธอ… คิดจะจับคนพิการทำผัวหรือไง"
เนื่องจากบุญคุณอันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีวันใช้หมด น้ำนิ่ง เลยจำต้องฝืนใจเอาตัวเข้าแลก

"ไสหัวไปให้พ้นๆ แล้วอย่าคิดว่าฉันจะหลงกลลูกไม้ตื้นๆ ของเธอ จำใส่หัวไว้!"
ทว่ากลับไม่ง่ายที่ต้องอยู่กับคนใจร้ายดุจหมาป่า มัจจุราชเดินดินแบบเขาแสนจะรังเกียจคนที่คิดแต่จะหวังสมบัติ

ถึงอย่างนั้นเธอก็ไม่มีสิทธิ์เลือก มีแต่จะต้องเดินหน้าตามคำสั่งที่ได้รับอย่างเดียว หวังว่าสักวันเขาจะใจดีกับเธอบ้าง…

แม้จะรู้อยู่เต็มอกว่าคนพิการสามารถฉีกร่างเธอได้เป็นชิ้นๆ ก็ไม่มีทางให้ถอยหนีแล้ว