ร้านอาหารของผมรับลูกค้าแค่หลังเที่ยงคืน

หลังเที่ยงคืน กรุงเทพฯ จะมีร้านอาหารแห่งหนึ่งปรากฏขึ้นตามตรอก ซอย และจุดรอยต่อที่ไม่มีอยู่ในแผนที่

"กัน" เด็กส่งอาหารกลางคืนผู้เคยตายไปแล้วเจ็ดนาที บังเอิญหลงเข้าไปในร้านนั้น และได้พบกับ "ชัน" เจ้าครัวราตรีผู้ทำอาหารจากความทรงจำของวิญญาณ

ลูกค้าของร้านล้วนเป็นคนตายที่ยังไม่ได้บอกลา
ทุกจานคือมื้อสุดท้าย
ทุกคำคือความทรงจำที่ต้องจ่ายคืน

แต่เมื่อคนเป็นอย่างกันกินอาหารของภัตตาคารราตรีกาลครบเจ็ดจาน เขาจะกลายเป็นลูกค้าของร้านนี้ตลอดไป

ชันถูกสอนมาตลอดว่า "ห้ามรักคนเป็น"
ส่วนกันก็เพิ่งรู้ว่า ชีวิตที่ตัวเองมีอยู่อาจเป็นเพียงชีวิตที่ยืมมา

ในร้านอาหารที่เปิดรับเฉพาะคนตาย
ความรักของคนเป็นกับผู้คุมราตรี...จะมีทางรอดไหม

เวอร์ชันสั้นสำหรับช่องคำโปรยจำกัด

หลังเที่ยงคืน กันหลงเข้าไปในภัตตาคารราตรีกาล ร้านอาหารของวิญญาณที่ลูกค้าจ่ายด้วยความทรงจำ ที่นั่นเขาได้พบชัน เจ้าครัวผู้ถูกห้ามไม่ให้รักคนเป็น แต่ทุกจานที่ชันทำให้กันกิน กลับพากันเข้าใกล้ความตายมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อครบเจ็ดจาน เขาจะกลายเป็นลูกค้าของร้านนี้ตลอดไป.