หลงรักเบลินวิศวฯ

คำโปรย

‘น้ำผิง’ อยู่ตัวคนเดียวมานานหลายปี บทจะขึ้นปีหนึ่งทั้งที พี่ชายสุดที่รักตัวดีดันส่งเพื่อนสนิทที่เธอดันเกลียดขี้หน้าเพราะความกวนบาทาของเขามาเป็นไม้กันหมาพวกผู้ชายที่จะเข้ามาจีบเธอซะงั้น
ด้วยความที่ ‘พี่ก๊อช’ เห็นว่าเราสองคนเรียนมหา’ลัยเดียวกัน เขาเลยส่ง ‘พี่เบลิน’ เพื่อนสนิทมาคอยดูแลความปลอดภัยของฉันแทน

นี่ฉันควรจะดีใจหรือเสียใจกันแน่ ยิ่งพยายามหนีหน้าพี่เบลินเท่าไหร่ ก็ยิ่งเจอใบหน้ากวน ๆ ของเขาขึ้นทุกวัน
อีกทั้งความสัมพันธ์ของเราก็เหมือนจะถูกคนนอกมองว่า เราสองคนคบกันอีกด้วย ทำให้คนอื่นหลงเข้าใจผิดกันไปหมด ยิ่งคนบอกแบบนั้น พี่เบลินก็ยิ่งแกล้งฉันเข้าไปใหญ่ เขาชอบทำตัวใกล้ชิด หรือบางครั้งก็มือไว จนบางทีฉันก็เผลอหวั่นไหวใจเต้นแรงด้วยโดยไม่รู้ตัว แล้วแบบนี้ผู้ชายที่ไหนจะกล้าเข้ามาจีบสาวสวยหน้าตาน่ารักอย่างฉันกันล่ะเนี่ย

"พี่เบ พื้นที่นั่งก็มีตั้งเยอะแยะ นี่พี่แทบจะขึ้นมานั่งบนตักฉันอยู่แล้วนะ ขยับไปหน่อยสิคะ"
"พี่ยังไม่ทันได้นั่งตักเธอเลย น้ำผิงอย่ามาปักปำพี่สิคะ หรือถ้าน้ำผิงเห็นว่าเป็นแบบนั้น จะเปลี่ยนมานั่งตักพี่แทนจริง ๆ ก็ได้นะ"
ฮึก! ไม่มีทาง
ใครก็ได้เอาผู้ชายคนนี้ออกไปจากชีวิตฉันที นี่พี่ชายฉันส่งเพื่อนแบบนี้มาดูแลฉันกันเนี่ย

*ตอนพิเศษไรต์จะใส่เพิ่มให้ทีหลังนะคะ*