คู่หูเพื่อนซี้ทะลุมิติป่วนเกมจีบหนุ่มยุคโบราณ

"หุบปาก!"

เสียงถกเถียงที่ดังกึกก้องไปทั่วลานกว้างของค่ายทหาร เรียกสายตาจากเหล่าทหารและคนงานที่กำลังขะมักเขม้นกับหน้าที่ให้หยุดชะงักลงราวกับถูกสะกด ทุกคนต่างพากันละทิ้งงานในมือเพื่อเฝ้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างบุคคลสองคนที่ดูจะไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้ใครเลยแม้แต่น้อย

"เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นใคร! คิดว่าตนเองยิ่งใหญ่มาจากไหน ถึงได้บังอาจออกมาเดินเพ่นพ่านตามใจชอบเช่นนี้!"

เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจตวาดกร้าว ร่างสูงใหญ่กำยำในชุดเกราะหนังเสริมเหล็กวาววับยืนตระหง่าน บดบังแสงอาทิตย์ยามเย็นจนเกิดเงาทอดยาวทับร่างของหญิงสาวตัวเล็กที่ยืนประจันหน้าเขาอยู่ ใบหน้าของชายหนุ่มคมเข้มคิ้วขมวดมุ่นด้วยความไม่พอใจอย่างถึงที่สุด

"ฉันไม่ใช่โจรผู้ร้ายสักหน่อย! ไม่ใช่เชลยของใครด้วย ฉันจะเดินไปไหนมันก็สิทธิ์ของฉัน นายไม่มีสิทธิ์เข้ามายุ่งหรือมาสั่งไม่ให้ฉันออกไปไหนทั้งนั้น!"

เสียงหวานใสแต่เจือไปด้วยความดื้อรั้นท้วงขึ้นมาทันควัน กิ่ง ในร่างของหญิงสาวผู้มีผิวพรรณละเอียดลออผิดกับผู้คนในค่ายทหารแห่งนี้ ยืนเท้าสะเอวเชิดหน้าสู้ยิบตากับอีกฝ่ายอย่างไม่ลดละ เธอรู้สึกหงุดหงิดจนนิ้วมือกำเข้าหากันแน่น ความทรงจำสุดท้ายของเธอคือเสียงตึกถล่มที่ดังสนั่นหวั่นไหว แต่พอลืมตาขึ้นมาอีกที กลับต้องมาติดอยู่ในที่ที่ดูเหมือนกองถ่ายหนังพีเรียด แถมยังถูกผู้ชายหน้ายักษ์คนนี้เดินเข้ามาหาเรื่องอีก

"พูดจาไม่รู้ความ! เห็นทีต้องจับมาตีก้นให้เข็ดเสียบ้าง จะได้จำใส่หัวว่าที่นี่คือเขตทหาร ไม่ใช่สวนหลังบ้านของเจ้า!"

ชายร่างใหญ่ก้าวเท้าเข้ามาหาหนึ่งก้าว แผ่รังสีคุกคามจนทหารรอบข้างแอบลอบกลืนน้ำลาย

"คนลามก! บ้ากาม!" กิ่งแหวใส่หน้าทันที "กล้าตีก้นฉันก็ลองดูสิ ฉันจะฟ้องให้หนัก เอาเรื่องให้ถึงที่สุดเลยคอยดู นายคิดว่านายเป็นใคร ยิ่งใหญ่มาจากไหนไม่ทราบ? แล้วดูการแต่งตัวเข้าสิ!"

กิ่งกวาดสายตามองชายร่างยักษ์ตั้งแต่หัวจรดเท้า ก่อนจะหลุดหัวเราะออกมาอย่างขบขันจนอีกฝ่ายถึงกับหน้าเสียไปถนัดตา

"แต่งตัวอย่างกับนักรบสมัยก่อนที่ชอบถือหอกถือดาบ คิดว่าตัวเองเท่มากหรือไง? เหมือนหลุดออกมาจากละครหลังข่าวไม่มีผิด!"

"ข้าไม่ได้ใส่เอาเท่!"

ชายหนุ่มกัดฟันกรอด เส้นเลือดที่ขมับปูดโปนด้วยความโกรธจัด

"แต่นี่คือหน้าที่ของข้า ชุดเกราะนี้มีไว้เพื่อปกป้องแผ่นดิน ไม่ใช่ให้สตรีปากกล้าเช่นเจ้ามาดูถูก!"

"หึ ตลกชะมัด หน้าที่หรือคอสเพลย์กันแน่?"

กิ่งแค่นหัวเราะพลางกอดอก ท่าทางยโสโอหังของเธอทำให้บรรยากาศรอบข้างเริ่มเย็นเยียบลง

"เจ้า!..."

ชายชุดเกราะขบกรามจนเกิดเสียงดังเค้นจากลำคอ มือของเขาเริ่มกำด้ามดาบข้างกายแน่นด้วยน้ำโหที่พลุ่งพล่าน

ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังจะระเบิดออกนั้นเอง ประตูกระโจมหลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ไม่ไกลก็ถูกแหวกเปิดออกอย่างแรง ร่างอรชรของสตรีอีกผู้หนึ่งก้าวออกมาอย่างรีบร้อน ดวงตาคู่สวยมองไปยังชายหญิงที่กำลังปะทะคารมกันด้วยความสงสัยและสับสน ทั้งสองคนยังคงเถียงกันไม่เลิกราวกับโลกนี้มีเพียงพวกเขา

"กิ่ง..."

เสียงเรียกนั้นเบาหวิวแต่กลับทรงพลังอย่างประหลาด กิ่งที่กำลังจะอ้าปากด่าชายชุดเกราะต่อพลันหยุดชะงักกึก เธอค่อยๆ หันไปตามเสียงเรียกที่คุ้นเคยอย่างประหลาด ก่อนจะสบเข้ากับดวงตาของสตรีแปลกหน้าในชุดอาภรณ์โบราณชั้นดีที่กำลังยืนมองเธอด้วยขอบตาแดงก่ำ

กิ่งขมวดคิ้วมุ่น ความรู้สึกประหลาดจู่โจมเข้ามาในอก

"เธอ... เรียกฉันเหรอ?"

ผู้หญิงคนนั้นไม่ตอบเป็นคำพูด แต่กลับรีบสาวเท้าเข้ามาหาแล้วรวบเอามือของกิ่งไปกุมไว้แน่นด้วยท่าทางดีใจจนเนื้อเต้น น้ำตาเอ่อคลอเบ้าตาคู่สวยนั้น

"ปล่อยฉัน! ฉันไม่รู้จักเธอ!"

กิ่งพยายามสะบัดมือออกด้วยความหวาดระแวง แต่แรงบีบนั้นกลับมั่นคงและโหยหาอย่างยิ่ง

"นี่ฉันไง... แกจำฉันไม่ได้เหรอกิ่ง? ฉันเอง..."

กิ่งนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ลมหายใจสะดุดเมื่อได้ยินสรรพนามที่อีกฝ่ายใช้ เธอจ้องมองใบหน้าของสตรีตรงหน้านิ่งพินิจพิจารณาอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่ดวงตาจะเบิกโพลงด้วยความตกใจสุดขีด

"มาลี!? ยัยมาลีเหรอ!"


*** นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องสั้น ไม่มีดราม่า ไม่มีปม เน้นความสัมพันธ์ เนื้อหาค่อนข้างกระชับค่ะ ***
*** แนะนำอ่านตัวอย่างประกอบการตัดสินใจก่อนกดซื้อนะคะ ***
*** แนะนำซื้อผ่านระบบแอนดรอยจะได้ราคาที่ถูกกว่าระบบ ios ค่ะ ***
*** เนื้อหาบางฉากบางตอนค่อนข้างอ่อนไหว โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน นิยายเรื่องนี้แต่งขึ้นเพื่อความบันเทิงเท่านั้นค่ะ ***