วสันต์ไร้เงา

โปรย
หนึ่งสัญญาแลกหนี้สิน หนึ่งทะเบียนสมรสผูกมัดกาย ทว่าความใกล้ชิดกลับร้อยรัดหัวใจของเซี่ยฉู่ฉู่ไว้อย่างไม่รู้ตัว ยิ่งรักก็ยิ่งเจ็บ ยิ่งภักดีกลับยิ่งไร้ค่า
เมื่อความจริงย้ำเตือนว่านางเป็นได้เพียง "หยกตัวแทน" เพราะเขามีตัวจริงอยู่ข้างกายแล้วนั่นเอง
"ข้ากับเจ้าไม่ได้มีใจสมัครรักใคร่กันตั้งแต่แรก เจ้าเองก็คงไม่ได้คิดว่าข้าจะต้องเข้าหอกับเจ้าในคืนนี้ด้วยจริงๆ หรอกนะ" น้ำเสียงเหินห่างตั้งแต่แรกเจอ พาให้รอยยิ้มบนใบหน้างามหุบลงทันควัน ความรู้สึกที่เคยคิดเอาไว้ว่าหากแต่งออกมาแล้วก็คงจะได้เจอบุรุษที่สามารถดูแลนางเมื่อยามทุกข์ใจได้ แต่สามีคนนี้ของนางกลับไม่อาจเป็นเช่นนั้นได้
"สามีอย่าได้กังวลไปเลย ข้ารู้ว่าตนอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร" มือเล็กจิกที่อาภรณ์เจ้าสาว นางรู้ดีว่าตนเป็นแค่ภรรยาในนาม หาใช่คนที่เขารักไม่ ถึงต้องควบคุมน้ำเสียงที่สั่นเอาไว้มั่น
"หึ…รู้เช่นนี้ก็ดี เพราะหากวันใดอาหลิวมาที่นี่ เจ้าจะได้รู้ว่าตนควรทำตัวเช่นไร" น้ำเสียงที่แข็งกร้าวขึ้นมาอีกส่วนเอ่ยขึ้น ก่อนจะได้ยินเสียงฝีเท้าดังออกไปจากห้อง พร้อมประตูที่ปิดลงเสียงดัง