เหมืองลวง

เขาคือคนที่ส่งพ่อเธอเข้าคุก เธอจึงแฝงตัวเข้ามาเพื่อหาความจริง
แต่ยิ่งสืบ เธอยิ่งตกเป็นผู้ต้องสงสัย เมื่อหลักฐานทั้งหมดชี้มาที่เธอ
เขาจึงลงโทษเธอ โดยไม่เปิดโอกาสให้แก้ตัว
จนวันที่ความจริงถูกเปิดเผยว่าเธอบริสุทธิ์ ทุกอย่างที่สูญเสียไป…ก็ไม่อาจเรียกกลับคืน

ตัวอย่างในเล่ม

"ฉันจะหนีไปไหนได้ โทรศัพท์ติดตัวฉันคุณก็ยึดไปหมดแล้ว"
"การละครอย่างเธอ ที่เกือบทำให้ฉันเชื่อใจ ฉันไม่ไว้ใจอะไรทั้งนั้นแหละ เผลอ ๆ ตามตัวเธออาจจะติดอุปกรณ์อะไรอยู่ก็ได้ ว่าไปฉันยังไม่ได้เช็กกระเป๋าสตางค์ของเธอเลยนะ ว่ามีพวกอุปกรณ์อัดเสียงหรือว่ากล้องแอบถ่ายอะไรหรือเปล่า" เขาบอกมาอย่างนั้นหญิงสาวจึงควักกระเป๋าสตางค์แล้วยื่นส่งให้อย่างหงุดหงิด
เขาหยิบมาเปิดดู ในนั้นมีเงินอยู่พันกว่าบาท นอกนั้นเป็นบัตรประจำตัวต่าง ๆ แต่เขาเห็นรูปคู่ระหว่างเธอกับผู้ชายคนหนึ่ง เห็นแล้วมันขัดลูกตาจนอยากจะดึงออกมา
"รูปใคร"
"มันคงไม่ได้เกี่ยวกับคดีหรอกมั้งคะ"
"แฟน?"
"ใช่" ลลิตาตอบแล้วเชิดหน้า ผู้ชายคนนี้เป็นเพื่อนสนิทของเธอ สมัยเรียนมหาวิทยาลัย เธอกับเขาสนิทกันมากจนใครต่อใครต่างคิดว่าเป็นแฟนกัน แต่เขาก็ประสบอุบัติเหตุ เสียชีวิตก่อนเรียนจบไม่นาน เขาเป็นเพื่อนที่เธอรักมากจึงพกรูปคู่ระหว่างเขากับเธอเอาไว้ตลอด
"ควรจะเปลี่ยนมาเป็นรูปผัวแทนนะ"
"นี่!" หญิงสาวมองเขาตาเขียวปัด แต่ชายหนุ่มกลับหยิบรูปตัวเองออกมาจากกระเป๋าสตางค์แล้วสอดทับลงไป หญิงสาวตวัดมาแล้วทำท่าจะขยำรูปเขาแต่เขาชี้หน้าเธอ
"ถ้าเธอขยำรูปนี้ คืนนี้ฉันจะขยำนมเธอให้มันมากกว่าที่เธอขยำรูป"
ลลิตาอ้าปากค้าง ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยเห็นผู้ชายที่ไหนหยาบคายกับผู้หญิงแบบนี้มาก่อน เขามันเป็นผู้ชายที่ทุเรศที่สุดในโลก

++ไม่มีนอกกาย ไม่มีนอกใจ จบแฮปปี้ค่ะ