เกิดใหม่ทั้งทีข้าเลือกสามีเป็นคนขายปลา

"ดวงชะตาของข้า... เหตุใดจึงผูกอยู่กับบุรุษที่มีกลิ่นคาวของปลาเช่นนี้!"

ภายในตำหนักแก้วอันหรูหราของพระราชวังหลวง เสียงหวานใสขององค์หญิงเก้าจ้าวฉู่ฉู่ อุทานออกมาด้วยความเหลือเชื่อ ดวงตากลมหม่นแสงลงเล็กน้อยขณะจ้องมองแผ่นหยกทำนายและกระดองเต่าโบราณที่วางอยู่บนโต๊ะอักษร

ใช่แล้ว... นางเพิ่งเกิดใหม่! จ้าวฉู่ฉู่จำความเจ็บปวดในชาติภพก่อนได้แม่นยำดุจลิ่มที่ตอกลึกในอก ชาติที่แล้วนางยอมทำตามพระราชโองการของเสด็จพ่อ แต่งงานกับ คุณชายฟู่กวนอวี่ ลูกชายเสนาบดีกรมพระคลัง เพราะคิดว่าเป็นหน้าที่ขององค์หญิง แต่หลังแต่งงาน นิสัยที่แท้จริงของบุรุษโฉดก็ปรากฏ เขาย่ำยีเกียรติของนางไม่เว้นวัน พาสตรีชั้นต่ำเข้ามาเป็นอนุภรรยา (เมียน้อย) ถึงสามคนเย้ยหยันนางในจวน จ้าวฉู่ฉู่ต้องอมทุกข์ หลั่งน้ำตาโลหิต และตรอมใจตายไปในที่สุดด้วยวัยเพียงยี่สิบปี!

ทว่าสวรรค์ยังคงมีตา หนนี้นางลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งในร่างของตัวเอง ก่อนวันประกาศราชโองการสมรส และสิ่งที่ติดตัวนางมาในชาตินี้ด้วยก็คือ วิชาทำนายดวงชะตาขั้นสูง ที่สวรรค์ประทานมาเพื่อช่วยให้นางหลุดพ้นจากบ่วงกรรม

และเมื่อนางลอบตรวจดวงชะตาเพื่อหาทางรอด ผลลัพธ์ที่ปรากฏทำให้นางแทบหงายหลัง เส้นด้ายแดงแห่งบุพเพสันนิวาสในชาตินี้ ไม่ได้ผูกอยู่กับคนในเมืองหลวง แต่กลับทอดยาวมุ่งตรงไปยังทิศใต้ สู่หมู่บ้านชนบทเล็กๆ และปลายสายของดวงชะตานั้นผูกอยู่กับชายชาวบ้านผู้ยากไร้ที่มีอาชีพขายปลา

"องค์หญิงเพคะ..." อาเจิง องครักษ์หญิงคู่ใจที่ยืนอารักขาอยู่ข้างกายกระซิบเรียกเบาๆ ใบหน้าเรียบเฉยทว่าแววตาเต็มไปด้วยความกังวล "ฝ่าบาททรงมีพระราชโองการลงมาแล้วเพคะ เดือนหน้า... จะทรงจัดพิธีอภิเษกสมรสให้ท่านกับคุณชายฟู่กวนอวี่"

เมื่อได้ยินชื่อนั้น ความแค้นในอดีตชาติก็ปะทุขึ้นในดวงตาของจ้าวฉู่ฉู่ มือบางกำแน่นจนเล็บแทบฝังเนื้อ

"ชาติก่อนข้าโง่เขลา ยอมให้พวกเจ้าเหยียบย่ำปีนป่ายขึ้นที่สูงจนตรอมใจตาย... แต่ชาตินี้อย่าหวังว่าข้าจะยอมเป็นหมากให้พวกเจ้าเดินอีกเลย!"

องค์หญิงผู้สูงส่งลุกขึ้นยืน สะบัดชายเสื้อคลุมปักลายหงส์อย่างเด็ดเดี่ยว "อาเจิง... เจ้าไปเตรียมม้า เสื้อผ้าหยาบๆ ของสามัญชน และเสบียงอาหาา ข้าจะหนีวังไปทิศใต้!"

"องค์หญิง... ท่านจะไปที่ใดเพคะ?" อาเจิงเบิกตากว้าง

"ข้าจะไปหาเนื้อคู่ของข้า ลิขิตฟ้าบอกว่าเขาเป็นชายขายปลาอยู่ทางใต้! ถึงเขาจะยากจนกลิ่นตัวคาวไปด้วยปลา แต่อย่างน้อยดวงชะตาของเขาก็ซื่อสัตย์และไม่มีวันทรยศข้าเหมือนไอ้คนแพศยาในเมืองหลวงแน่! ชาตินี้... ข้าจะเลือกสามีและลิขิตชีวิตของข้าเอง!"