แค่พี่ชาย

"พะ...พี่ริกกี้ ปล่อยเขมเถอะค่ะ พี่เมามากแล้ว" เสียงของเขมิกาสั่นพร่า เธอพยายามเบือนหน้าหนีแต่กลับกลายเป็นการเปิดทางให้ชายหนุ่มซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่นได้ถนัดถนี่ขึ้น
"บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกพี่..." ริกกี้พึมพำชิดผิวเนียน เสียงทุ้มต่ำนั้นสั่นพร่าอย่างควบคุมไม่ได้
"เรียกชื่อฉัน... เฉยๆ เหมือนที่ฉันอยากให้เธอเรียกมาตลอด"