เมื่อถึงวันนั้นฉันจะรักคุณ

“น่านกับมันแอบคบกันอยู่ใช่ไหม ทำไมมิวมาหาทุกครั้งต้องเจอมันมาที่นี่ตลอด แล้วน่านก็ไปหามันที่ร้านอีก”

“ไม่ใช่อย่างที่มิวคิดนะ เราแค่สั่งกาแฟแล้วน้องเขาก็มาส่ง ที่บอกว่าไปร้านน้องเขาทุกวันก็อย่างที่เราบอกไปก่อนหน้านี้ไง เพราะเราอยากได้คำปรึกษา แค่นั้นเลยมิว”

“คำพูดของคนเรามันเชื่อถือได้แค่ไหนกันเชียว”

“มิวอย่าชวนเราทะเลาะได้ไหม แค่ทำงานเราก็เหนื่อยมากแล้ว อีกอย่างมิวก็อย่าคิดมากไปเลย” น้ำเสียงของนิธิกรออกจะนุ่มนวลในยามที่พูดคุยกับมาลีน เขาพยายามอธิบายให้อีกฝ่ายเข้าใจ แต่ดูเหมือนว่ามันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย

“น่านทำให้มิวระแวงไง”

กุลรดาได้แต่นิ่วหน้าเมื่อได้ยินบทสนทนาเหล่านั้น ในขณะที่ยืนอยู่หน้าประตูคลินิกเพราะต้องเอากาแฟมาส่ง เธอกับนิธิกรบริสุทธิ์ใจ ต่อให้รักเขามากแค่ไหนก็ไม่คิดจะทำลายความรักใครอยู่แล้ว และอีกอย่างนิธิกรก็ดูเหมือนจะรักหล่อนอยู่ไม่น้อยเลย ทะเลาะกันทีไรเขาก็ใช้น้ำเสียงที่นุ่มอ่อนโยนและใจเย็น

แต่ผู้หญิงคนนั้นต่างหากที่กำลังนอกใจ หลายวันก่อนยังเห็นเดินโอบกันกับผู้ชายอื่นอย่างหน้าไม่อาย ตัวเองทำผิดแท้ๆ กลับหาเรื่องคนอื่นซะงั้น

“ถ้าวันนั้นเราถ่ายภาพไว้ก็คงจะดี แต่ไม่อยากทำลายความรักของใครเฉยๆ หรอก เธอทำผิดต่อพี่หมอแท้ๆ แต่ก็ยังมาหาเรื่อง”

กุลรดาถอนหายใจ นึกสงสารนิธิกรที่ต้องมีคนรักนิสัยแบบนี้ หากเปลี่ยนจากผู้หญิงคนนั้นให้กลายเป็นเธอที่อยู่เคียงข้างเขา สัญญาเลยว่าจะไม่ทำให้เสียใจ

***

“ต่อไปพี่หมอต้องรู้จักรักตัวเองนะคะ พอเรารักตัวเองแล้ว คนดีๆ ก็จะมารักเราเอง”

“แล้วตอนนี้คนดีๆ ที่ว่าน่ะอยู่ไหนกัน”

“ถ้าพี่หมอไม่มองข้ามสิ่งต่างๆ รอบตัว พี่หมอก็จะเจอเองค่ะ” เธอพูดทิ้งท้ายไว้แค่นั้น ปล่อยให้คนอกหักได้มีเวลาอยู่กับตัวเอง