โจวเทียนหมิงเกิดใหม่เป็นเด็กอ้วน น้องชายจอมวายร้ายอันดับหนึ่งแห่งหมู่บ้านฟูหรงเจี้ยน ยุค 80

คำโปรย

"โจวเทียนหมิง" ลืมตาขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองเกิดใหม่ในยุค 80 แถมยังกลายเป็นเด็กอ้วนตัวกลม ผู้ถูกชาวบ้านทั้งหมู่บ้านฟูหรงเจี้ยนรังเกียจ!

พ่อแม่เสียชีวิต บ้านแตก พี่ชายเย็นชา ญาติพี่น้องเห็นแก่ตัว… และที่เลวร้ายที่สุดคือ เขากลับเป็น "น้องชายจอมวายร้ายอันดับหนึ่ง" ที่ในอนาคตจะสร้างหายนะจนทั้งตระกูลพังพินาศ!

แต่โจวเทียนหมิงคนนี้ไม่ใช่เด็กอ้วนโง่เขลาคนเดิมอีกต่อไป

ในเมื่อสวรรค์ให้โอกาสเกิดใหม่ เขาจะเปลี่ยนชะตาชีวิตของตัวเอง

ทว่าเส้นทางชีวิตใหม่กลับไม่ได้ง่ายดาย ทั้งตลาดมืด การแย่งชิงผลประโยชน์ อันธพาลในเมือง และสายตาคมกริบของ "กู้อี้เฉิน" ลูกชายคนเล็กท่านนายพลกู้ผู้เคร่งขรึม และหวังซีซวนเพื่อนสนิทที่ดูเหมือนจะจับตามองเขามากเกินไป

"เด็กอ้วนอย่างนาย เปลี่ยนไปมากจริง ๆ"

จากเด็กน้อยที่เอ็นดูในวัยเด็ก… กลับค่อย ๆ กลายเป็นคนสำคัญที่อีกฝ่ายละสายตาไม่ได้



ตัวอย่างที่ 1

หลังจากได้ยินคำว่า "ฮุบเงิน" สีหน้าของนางก็ยิ่งดำคล้ำราวก้นหม้อ มือเหี่ยวย่นกำชายเสื้อแน่นจนปลายนิ้วซีดขาว ในใจทั้งโกรธ ทั้งหวาดหวั่น

ยุคนี้ใครเกี่ยวข้องกับกองทัพย่อมไม่ใช่เรื่องเล็ก หากเรื่องแพร่ออกไปว่าหญิงชราอย่างนางยักยอกเงินของหลานชาย ต่อให้ไม่ถูกจับเข้าคุก ชื่อเสียงของตระกูลโจวก็พังพินาศหมดแน่ หากเกิดเรื่องขึ้น วันข้างหน้าจะมีหญิงสาวที่ไหนกล้าแต่งเข้ามาเป็นหลานสะใภ้ตระกูลโจว

แม่เฒ่าโจวหอบหายใจแรง ดวงตาแดงก่ำจ้องหลานชายเขม็ง ราวกับอยากพุ่งเข้าไปตบหน้าให้หายแค้น

"ย่าฮุบเงินอะไรกัน! เงินทุกหยวนก็ใช้เลี้ยงคนทั้งบ้าน! พวกแกสองพี่น้องกินข้าวไม่ใช้เงิน? ใส่เสื้อผ้าไม่ใช้เงินหรือยังไง!?"



ตัวอย่างที่ 2

ในระหว่างที่กู้อี้เฉิน หวังซีซวนหมุนตัวจะกลับบ้าน ไม่รู้ว่าแม่เฒ่าโจวรู้ข่าวว่าโจวเทียนหมิงซื้อจักรยานกลับมาจากที่ไหน พอมาถึงหน้าบ้านตาของนางแทบถลนเมื่อเห็นจักรยานสองคัน รถเข็นพ่วงข้างอีกหนึ่งคัน

"จักรยานนี่เด็กสองคนดูแลไม่ได้หรอก ให้ฉันเอาไปดูแลดีกว่า ลูกชายของฉันเดินเท้าเข้าไปในอำเภอทุกวัน ดีจริง ๆ มีจักรยานใช้แล้ว"

แม่เฒ่าโจวคว้าเอาจักรยานที่โจวเทียนหมิงกำลังจะจอดไป หญิงชรายกยิ้มที่ริมฝีปากเล็กน้อย ก่อนจะอ้างศีลธรรมบีบบังคับให้มอบจักรยานให้บ้านใหญ่ "เทียนหมิงเป็นหลานต้องแสดงความกตัญญูต่อปู่กับย่า หลานมอบจักรยานให้ย่าเถอะ"

โจวเทียนหมิงมีสีหน้าเย็นชา "เหอะ! นี่จักรยานผมซื้อกลับบ้านมาใช้งาน ไม่ใช่ของย่า"

"ย่า?" กู้อี้เฉินพึมพำ ย่าของเขาไม่เคยมีท่าทางต่อเขาเช่นนี้ จึงหันไปหาเพื่อนสนิท "หญิงชราเป็นย่าแท้ ๆ เหรอ?"



ตัวอย่างที่ 3

กู้อี้เฉินมองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างเงียบ ๆ แม้อีกฝ่ายจะยังพูดเล่นเหมือนเดิม แต่ดวงตากลับหม่นเล็กน้อย เหมือนกำลังไม่อยากให้เขาไปจริง ๆ

ความคิดนั้นทำให้หัวใจของกู้อี้เฉินอ่อนลงอย่างประหลาด เขายกมือขึ้นลูบศีรษะโจวเทียนหมิงเบา ๆ จนผมนุ่มยุ่งเล็กน้อย

"ไว้ฉันจะกลับมาเยี่ยม"

"อืม"

กู้อี้เฉินกำชับเสียงทุ้ม มองเด็กชายตัวขาวอวบอ้วนอย่างเป็นห่วง "ถึงฉันเข้าโรงเรียนทหารไปแล้ว แต่นายยังส่งจดหมายไปหาได้ ถ้ามีเวลาฉันก็จะส่งมาหานาย"

โจวเทียนหมิงพยักหน้า "เอาไว้ผมส่งของอร่อย ๆ ให้กิน ดูแลตัวเองดี ๆ นะครับ"

หวังซีซวนหรี่ตามองภาพตรงหน้า ท่าทางของทั้งสองเหมือนกับสามีบอกลาภรรยา เขาเดินเข้าไปกอดคอเพื่อนรัก "อี้เฉินไปกันเถอะ"

"ไว้เจอกันใหม่"



ทดลองอ่านรายตอน หรือโหลดตัวอย่างอ่านก่อนนะคะ


โหลดผ่านเว็บช่วงโปร มาเป็นกำลังใจให้น้องหมิงนะคะ