พิษรัก

"มึงว่าฆ่าคนตายยอมรับสารภาพบ่สู้คดีติดคุกจักปีวะ"

"บักบอม!!!" อรเทพินตวาดเสียงมันเบาเกินกว่ายายนงค์จะได้ยิน "มึงอย่าคิดเฮ็ดแบบนั้นเด็ดขาดนะ อนาคตมึงยังไกล มึงมีแม่นงค์มีบักบูมอยู่ข้างหลัง แค่ผู้หญิงคนเดียวอย่าตัดอนาคตจะของขนาดนั้น"

"บอมสัญญากับกูว่าจะบ่คิดสั้น กูบอกแม่นงค์บอกบักบูมแท้" เธอจะไม่ปล่อยให้พี่ชายฆ่าใครตายเพราะผู้หญิงหลายใจคนนั้นเด็ดขาด เดชวิทย์เงียบใครบ้างจะเข้าใจความเจ็บปวดที่เขาได้รับ ถูกคนรักสวมเขานานแค่ไหนไม่รู้เลย

"มันคือขี้ใส่ใจกูแท้ล่ะพิน" เจ็บจี๊ดที่อกซ้ายน้ำตาลูกผู้ชายอกสามศอกหยดลงแก้ม อรเทพินดึงพี่ชายมากอด

"กูเข้าใจ...กูผ่านเรื่องหนิมาก่อนมึง แต่สุดท้ายมันกะบ่ตายเด๊ล่ะกูยังหายใจได้คือเก่า" เธอเงียบครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นอีก "เพราะกูมีอ้ายสองคนที่ฮักกู มีพ่อแม่กับย่าที่เข้าใจกู มึงกะคือกันปล่อยเขาไปฮักกันโลด มึงยังมีครอบครัวมีกูคอยให้กำลังใจ"

"แต่มื้ออื่นกูจะไปจอบเบิ่งมัน จับมันให้ได้คาหนังคาเขา"