บุปผาปราบเสือ

พ.ศ. ๒๕๒๐

เสือหมอกโจรเลื่องชื่อทำธุรกิจโรงสีข้าวบังหน้า ก่อนหน้านี้เมื่อห้าปีที่แล้วได้ให้ความช่วยเหลือ อิทธิพัฒน์ เพื่อนของพ่อตนที่เสียไปแล้วด้วยเงินจำนวนสองล้านบาท ฝั่งนั้นกำลังจะล้มละลายเหลือเพียงตัว กับลูกสาวอีกสามคน

จึงเซ็นเอาลูกสาวคนเล็กค้ำประกัน

ซึ่งที่เขายอมเพราะไม่คิดว่าอิทธิพัฒน์จะหักหลังทรยศจึงยอม ไม่ได้คิดสนใจลูกคนเล็กของอิทธิพัฒน์แม้แต่นิดเดียว

*
ลูกสาวมันก็ถือว่าซวยไป

เขาเป็นโจรไม่ใช่พ่อพระที่จะให้มานั่งเห็นใจทุกคนบนโลก

………….

"แล้วลุงจะเอาฉันฟรี ๆ หรือไง ฉันยังบริสุทธิ์นะ ครั้งแรกหักหนี้ให้ฉันสักหมื่นได้ไหม" ถ้ามัวแต่กลัวแล้วต้องอยู่ที่นี่ตลอดไป เธอยอมเป็นคนหน้าด้านเสียยังดีกว่า

"หึ ช่างกล้า อย่างมึง ห้าสิบกูยังคิดแล้วคิดอีก"

"นี่ลุง! ฉันไม่ได้อยู่ในซ่องนะ"

"ไม่ได้อยู่ แต่เมื่อกี้มึงเพิ่งขายให้กูอยู่หยก ๆ"

________________________________


นิยายเรื่องนี้เขียนในปี๒๕๒๐ ซึ่งตอนนั้นค่าเงินต่างกับสมัยนี้ เช่นทองหนึ่งบาทสมัยนี้ราคาอยู่ที่ประมาณ๗หมื่นบาท แต่ยุคนั้น อยู่ที่ประมาณ ๑๕๐๐ บาท แน่นอนว่าเงิน๒๐สมัยนั้นกินข้าวได้หลายจาน