ไม่อยาก(รัก)

"คุณธาม อยากให้อินแต่งงานหลอกๆกับคุณเหรอคะ"
"จะเรียกแบบนั้นก็ได้ครับ"
"ถ้าครอบครัวของเราไม่ยอมให้เราหย่ากันละคะ" ที่ต้องถามเพราะเธออยากรู้ ว่าเขาวางแผนสำรองเรื่องนี้ไว้ยังไง
"เราก็แค่บอกว่าเราเข้ากันไม่ได้ ถึงตอนนั้นคงไม่มีใครกล้ามีปัญหา หรือถ้ามี…พี่จะจัดการเอง ไม่ต้องห่วง พี่เองก็ไม่คิดจะใช้ชีวิตอยู่กับผู้หญิงยิ้มยากอย่างเราไปทั้งชีวิตหรอก" เธอเองก็ไม่ได้อยากอยู่กับผู้ชายกวนประสาทแบบเขาเหมือนกัน แต่ไอ้ครั้นจะให้ปฏิเสธ ก็ปากหนักพูดออกไปไม่ลง
"แค่หกเดือนเท่านั้นใช่ไหมคะ"
"ครับ ไม่มีนานไปกว่านั้น…"
"อินอยากได้เอกสารยืนยันด้วยค่ะ" เรื่องนั้นไม่ใช่ปัญหา อะไรก็ตามที่เธอต้องการ หากไม่ลำบากเขาก็ให้เธอได้
"อยากได้อะไรอีกไหม"
"อินไม่นอนเตียงเดียวกับคุณ เราจะไม่มีอะไรกันทั้งนั้น"
"ก็ถ้าอินไม่เริ่มก่อน…พี่ก็จะไม่แตะต้องเราถ้าไม่จำเป็น" คนบ้านี่ เธอหรือจะเริ่มก่อนเขาคิดบ้าอะไรของเขากัน
"ถ้างั้นก็เป็นอันตกลงค่ะ!" ธามถึงกลับยิ้มได้เมื่อในที่สุด แม่แมวน้อยก็แสดงความฉลาดออกมาให้ได้เห็นเสียที




"พี่ธามทำบ้าอะไรอยู่!" เขาเป็นบ้าไปแล้วเหรอ คิดอะไรอยู่ถึงได้พาผู้หญิงคนนั้น เข้ามาทำอะไรแบบนี้ในบ้านของเรา!
"พี่ทำอะไร"
"ก็พี่กับพี่หวัน!"
"แล้วทำไมพี่ถึงทำไม่ได้…ในเมื่ออีกไม่กี่เดือนเราก็จะหย่ากันแล้ว อีกอย่างตอนนี้พี่ก็หูตาสว่างแล้วด้วย" หูตาสว่างอะไรกัน! เธอไปทำอะไรให้เขา เป็นเขารึเปล่าที่ทำเธอเสียใจ!
"อินไม่เข้าใจ…"
"ออกไปกินข้าวกับคนรักเก่าเป็นยังไงบ้าง อร่อยกว่าที่กินกับพี่ที่บ้านของเรารึเปล่า" เป็นประโยคนี้ที่เฉลยให้รู้ทุกสิ่ง
"พี่ธาม มันไม่ใช่แบบนั้นนะคะ!"
เพราะเรื่องนี้เองเหรอ
เลยทำให้เขาเย็นชาใส่กัน เพราะถ้าหากมันใช่ เธอก็พร้อมที่จะขอโทษ และอธิบายเรื่องราวทุกอย่างให้เขาฟังด้วยตัวเอง และจากนี้เธอจะไม่โกหกเขาอีกแล้ว ไม่อีกแล้วจริงๆ
"จะแบบไหนอินก็ทรยศความไว้ใจของพี่ไปแล้ว พี่เคยบอกไปแล้วไม่ใช่เหรอ… ว่าพี่เกลียดคนโกหกมากกว่าอะไร!"
เธอรู้ แต่ก็ยังเลือกที่จะทำ!
"อินขอโทษ แต่อินกับพี่ชลเราไม่ได้มีอะไรกันเลยนะคะ!" เธอแค่อยากให้เขาเชื่อใจกันบ้าง ขอให้เธอได้อธิบายบ้าง
"อินกับมันจะเป็นอะไรกันไม่เกี่ยวกับพี่ จากนี้พี่จะทำอะไรมันก็เรื่องของพี่เหมือนกัน อย่าล้ำเส้น ถ้าไม่อยากเจอดี!" ถือว่าเขาเตือนเธอแล้ว และหากยังยั่วโมโหกันไม่เลิก ก็อย่าหวังเลยว่าจากนี้เขาจะใจดีกับเธออีก โง่ครั้งเดียวก็เกินพอแล้ว