FINALLY MINE : "เสือบริหารกลายร่างเป็นแมวของเธอ"

กลิ่นเมล็ดกาแฟคั่วบดโชยอบอวลอยู่ภายในร้านคาเฟ่เล็กๆ หน้าโรงเรียนมัธยมปลายเอกชนแห่งหนึ่ง แสงแดดอุ่นยามเย็นส่องผ่านกระจกบานใหญ่ ทอดตัวลงบนร่างสูงของ ‘โจ’ เด็กหนุ่ม ม.6 จากโรงเรียนชายล้วนฝั่งตรงข้าม เขามักจะมานั่งรอรถของที่บ้านมารับตรงนี้เสมอ
แต่ช่วงเวลากว่าสามเดือนที่ผ่านมา จุดประสงค์ในการมาร้านนี้ของโจกลับเปลี่ยนไป
สายตาคมเข้มไม่ได้จับจ้องที่แก้วกาแฟหรือหน้าจอโทรศัพท์ หากแต่ทอดมองผ่านรั้วเหล็กดัดของโรงเรียนสหศึกษาที่อยู่ตรงข้าม สายตาของเขาหยุดลงตรงสนามหญ้าสีเขียวขจีและสวนดอกไม้ที่มีม้านั่งยาวตั้งอยู่
ตรงนั้นมีเด็กสาว ม.4 คนหนึ่ง... ‘มาเบล’
เธอเป็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กที่มีรอยยิ้มหวานจับใจเป็นเอกลักษณ์ และสิ่งทำให้โจละสายตาไม่ได้เลยคือความอ่อนโยนของเธอ มาเบลมักจะหอบเอาถุงขนมแมวเลียแวะมาหยอกล้อและป้อนอาหารให้พวกแมวจรจัดที่ชอบแอบเข้ามาวิ่งเล่นในโรงเรียนเสมอ ยามที่เธอยิ้มตาหยิบเคียงข้างกับเจ้าก้อนขนมพวกลูกแมว มันเป็นภาพที่ทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มเต้นผิดจังหวะ
โจไม่เคยรู้ตัวเลยว่า ตัวเองเผลอแอบมองรอยยิ้มหวานนั้นเนิ่นนานเท่าไหร่ และทำมันซ้ำๆ มานานแค่ไหน รู้ตัวอีกที... เธอก็กลายเป็นความสุขเดียวในยามเย็นของเขาไปเสียแล้ว