เพื่อนคนนั้นที่(ไม่)รักผม

ความสัมพันธ์แบบเพื่อนสนิทที่มีมากกว่าสิบปีทำให้เขาไม่กล้าบอกความรู้สึกที่แท้จริงออกไป…เพราะคนนั้นต่างพร่ำบอกว่าเขาคือเพื่อนที่รักมากที่สุด ทว่าเพื่อนสนิทอย่างเขาดันคิดไม่ซื่อ ทั้งที่ตั้งใจว่าจะอยู่เคียงข้างเพื่อนคนนี้ตลอดไป…ไม่ว่าสถานะไหนก็ตามแต่เมื่อเพื่อนคนนั้นเดินมาบอกว่าจะแต่งงาน หัวใจของคนคิดไม่ซื่อจึงต้องแตกสลาย…และคงต้องยินดีกับเพื่อนด้วยใจจริงใช่ไหม


"ภูเมื่อคืนนี้กรเขาขอกูแต่งงานแหละมึง"
ศรันย์เอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงดีใจ ท่าทางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นจนภูริทัตจะฝืนยิ้มตามออกมา เพราะไม่อยากให้เพื่อนจับสังเกตได้ว่าตอนนี้หัวใจของเขาแทบจะแหลกสลายไม่เหลือชิ้นดีแล้วด้วยซ้ำ
"กูถือเคล็ดไม่บอกเพื่อนแล้วรักจะรุ่งยาว สรุปแม่งรุ่งจริง ได้แต่งงานด้วยว่ะมึง!"
เขาจำได้ดีว่าคนที่ชื่อกรเป็นใครมาจากไหน เป็นคนที่เข้ามาขายขนมจีบให้ศรันย์เมื่อปีที่แล้ว เวลามันผ่านมานานและศรันย์ก็ไม่ได้พามาเปิดตัว จนเขาคิดไปเองว่าคงไม่ได้คบหากัน และศรันย์ก็คงไม่ได้มีใครในชีวิตถึงได้ตัดสินใจจะบอกความรู้สึกของตัวเอง ไม่คิดมาก่อน…ไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าศรันย์จะถูกของแต่งงานแบบนี้

"มึงโอเคไหมเนี่ย ไม่ดีใจกับกูเหรอ?"
ศรันย์ขมวดคิ้วถามเมื่อเห็นเพื่อนเงียบไปนาน
"ค…แค่ตกใจ กูแค่ตกใจเฉย ๆ แต่ยังไงด็ยินดีด้วย ยินดีด้วยจริง ๆ"