SET องค์หญิงทระนงผู้นั้นนางตายแล้ว+โหวพิการผู้นั้นน่ะหรือสามีข้า

หนังสือเซตนี้มีทั้งหมด 2 เล่ม คือ

องค์หญิงทระนงผู้นั้นนางตายแล้ว
โหวพิการผู้นั้นน่ะหรือสามีข้า
---------------------------------
*องค์หญิงทระนงผู้นั้นนางตายแล้ว*

อวิ๋นยี่พบรักกับรองแม่ทัพเวินเยว่หมิงเขายังเป็นพี่ชายของเพื่อนสนิทนามว่าเวินอวี้หลีนางทำหน้าเป็นกามเทพปักศรรักให้พี่ชายและเพื่อนสนิทได้ดีเยี่ยมแต่ความรักไม่สามารถเปิดเผยได้ เพราะองค์หญิงสามซินจิ่นเหยาพึงใจรักเวินเยว่หมิงตามติดเหมือนเงาตามตัว อุปสรรคมากมายถาโถมเข้าใส่ อวิ๋นยี่ไม่สามารถข้ามผ่านคราวเคราะห์ไปได้ นางสิ้นใจจากโลกนี้ไปด้วยเนื้อมือคนใจร้าย

แต่แล้วหลังความตายอวิ๋นยี่ได้มาเกิดใหม่ในร่างขององค์หญิงซินจิ่นเหยาที่กำลังจะแต่งงานกับรองแม่ทัพเวินเยว่หมิงชายคนรักของอวิ๋นยี่ เรื่องทุกอย่างเริ่มจะยุ่งเหยิงเมื่อรองแม่ทัพเวินเยว่หมิงกลับชิงชังองค์หญิงซินจิ่นเหยา ไม่ว่าจะพยายามอธิบายอย่างไรเขาก็มองว่าเป็นความเสแสร้งมารยาของนาง เวินเยว่หมิงอยากให้นางตายตกตามอวิ๋นยี่สตรีคนรักของเขาด้วยซ้ำไป

-------------------------------------------
*โหวพิการผู้นั้นน่ะหรือสามีข้า*

นางพลีกายให้บุรุษแลกพรหมจรรย์เพื่อรักษาชีวิตเขา ต่อมานางตั้งครรภ์เป็นความอัปยศของวงศ์ตระกูล เรื่องงามหน้าปิดอย่างไรก็ปิดไม่มิดเป็นที่ติฉินนินทาของชาวบ้านทุกสายตามองเหยียดสตรีใจง่ายไร้ศักดิ์ศรี

....

"ใครคือชายชั่วช้าที่ย่ำยีเจ้าจนตั้งครรภ์ กล้าดียังไงมาหยามข้าถึงเพียงนี้" น้ำเสียงทุ้มกังวาลสะกดกลั้นโทสะทีมีด้วยเกรงว่าบ่าวรับใช้ในเรือนจะได้ยินเรื่องน่าอับอายที่เกิดขึ้นกับบุตรสาวคนโต

ซูเว่ยถงยังคงนั่งไม่ติดจ้องมองบุตรสาวคนโตนามว่าซูเม่ยที่กำลังนั่งก้มหน้าคุกเข่าอยู่ตรงหน้าด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ยิ่งเห็นอาภรณ์สีแดงที่นางสวมใส่อยู่ด้วยแล้วผู้เป็นบิดามารดายิ่งร้อนใจอีกหนึ่งชั่วยามเกี้ยวรับตัวเจ้าสาวก็จะมาถึงแล้ว จะรับมือกับเรื่องนี้ยังไงดีสมองพลันว่างเปล่าคิดสิ่งใดไม่ออกทุกอย่างล้วนตื้อตันไปหมดมองไม่เห็นหนทางสว่าง

ซูฮูหยินผู้เป็นมารดาเป็นลมล้มพับไปแล้วสองตลบยิ่งมองหน้าบุตรสาวก็ยิ่งปวดใจ เหตุใดนางเป็นสตรีใจง่ายเช่นนี้ แล้วบิดามารดาจะเอาหน้าไปไว้ที่ใด ซูฮูหยินเอ่ยถามน้ำเสียงสั่นเครือ "ซูเม่ย ข้าสอนให้เจ้าเป็นสตรีเช่นนี้หรือบอกมาชายผู้นั้นเป็นใคร"

ภายในห้องสี่เหลี่ยมเย็นยะเยือกขึ้นมาทันใดเมื่อทุกสายตาของบิดามารดาและน้องสาวจ้องมองมาที่นางเป็นตาเดียวอย่างคาดหวังคำตอบเพิ่มความกดดันเป็นเท่าตัว

ความทรงจำเลือนรางในคืนนั้นบอกว่าเขา

ซูเม่ย "เป็นนายทหารผู้หนึ่งเจ้าค่ะ"

ซูฮวา "เขานามว่าอะไร"

ซูเม่ย "ไม่รู้"

ซูฮูหยิน"นายทหารขึ้นตรงกับหน่วยใด"

ซูเม่ย "ไม่รู้เจ้าค่ะ"

ซูเว่ยถง "อย่าบอกว่าแม้แต่แซ่เจ้าก็ไม่รู้"

ซูฮวา "เจ้าค่ะข้าไม่รู้"

บิดามารดาและน้องสาวผัดกันถามคนละประโยคแต่คำตอบที่ได้ไม่ต่างอันใดกับคว้าน้ำเปล่าไว้ในกำมือทิ้งไว้เพียงร่องรอยความเปียกชื้นสุดท้ายก็ไม่เหลืออันใดในมือที่กำไว้

บิดาเข่าอ่อนจนซวนเซเสียหลักเมื่อได้ยินคำตอบ เขากัดฟันกรอดพลางยกมือขึ้นชี้หน้าของบุตรสาวเยี่ยงคนโกรธจัดแต่ทำอันใดมิได้ "นังตัวดีข้าอยากจะตีเจ้าให้ตายนัก"

คำตอบเดียวที่นางให้ได้คือ 'ไม่รู้' สิ่งเดียวที่ชายผู้นั้นให้ไว้คือสร้อยแหวนหยกที่ห้อยคอของนางอยู่มีเพียงเท่านี้จริง ๆ หากแม้พบกันอีกครั้งใบหน้าหล่อเหลาสะดุดตาเช่นนั้นที่นางไม่เคยลืมเลือนไปจากความทรงจำ

ซูฮูหยินเป็นลมล้มลงไปนับได้หนที่สาม เรื่องนี้นับเป็นเรื่องที่เลวร้ายขั้นสุดของตระกูลซูก็ว่าได้ นางทำผิดต่อบรรพบุรุษทายาททำผิดประเวณี ครั้งจะตามตัวมารับผิดชอบก็ไม่รู้ว่าชายผู้นั้นเป็นใคร เรื่องฉาวเช่นนี้รู้ไปถึงไหนอับอายไปถึงนั่น คิดแล้วก็อยากมุดแทรกแผ่นดินหนี ดั่งคำเขาว่ามีลูกสาวเหมือนมีส้วมไว้หน้าบ้านเป็นเช่นนี้นี่เอง

หากซูเม่ยไม่ตั้งครรภ์คงไม่พ้นถูกลงหวายให้หลาบจำ