ข้าคือแมวตัวโปรดของตัวร้าย

เมื่อ ‘ท่านอ๋องผู้ทรงอำนาจ’ ยอมศิโรราบให้ ‘แมวขาว’ เพียงตัวเดียว!

เพื่อล้างมลทินให้บิดา ‘เซียวหรูอี้’ ถูกคนทำร้ายจนวิญญาณหลุดเข้าไปอยู่ในร่างแมว!
ซ้ำยังหลงเข้าไปในตำหนักร้างของ ‘ซ่างกวนอวิ๋นฉี’
องค์ชายตัวประกันรูปงามแต่ยากไร้ ผู้ปากร้ายเย็นชาน่าหมั่นไส้:
"ข้าไม่เลี้ยงแมว ออกไปซะ! ที่นี่ไม่มีอะไรให้เจ้ากินหรอก"

หยิ่งนักใช่ไหม? ได้! นางจึงยอมกลายเป็น ‘นายท่านแมว’ ผู้ใจกว้าง
คาบอาหารมาเลี้ยงดูเขาจนเชื่อง ยอมศิโรราบเป็น ‘ทาสแมว’

ทว่าโชคชะตาพลิกผัน... นางในร่างแมวตายเพราะปกป้องเขา แล้วฟื้นคืนชีพในร่างมนุษย์
เมื่อเจอกันอีกครั้ง... จากองค์ชายตัวประกันตกยาก สู่ ‘เว่ยหนานจิ้งอ๋อง’ ผู้กุมอำนาจเหนือใคร
ด้วยฐานะที่ต่างกันมาก... นางจึงไม่คิดจะบอกความจริงกับเขา
แต่ไฉนท่านอ๋องทาสแมวคนนั้น กลับใช้ทุกกลเม็ด ทั้งบีบบังคับ ทั้งล่อลวง ด้วยไม้อ่อนไม้แข็ง
จนความลับที่นางพยายามฝังกลบ กำลังจะถูก ‘ทาสแมวสายรุก’ ขุดคุ้ยขึ้นมา
ในเมื่อ ‘ทาส’ มันร้าย... แล้ว ‘แมว’ อย่างนาง จะหนีพ้นเงื้อมมือ ‘ทาสแมวผู้คลั่งรัก’ คนนี้ได้อย่างไร!
 
_____________________________________
นายท่านเหมียวขาวได้กล่าวไว้...
"ยามชื่นชอบผู้ใดก็ให้เฝ้าจับตาคนผู้นั้นเอาไว้ไม่ให้คลาดสายตา
คอยเอาอกเอาใจหมั่นส่งข้าวส่งน้ำ บำรุงชุบเลี้ยงอย่างเต็มที่
ขุนเขาให้อิ่มหมีพีมันอ้วนท้วนสมบูรณ์แล้วค่อยจับกิน"

ทาสเหมียวขาวได้กล่าวไว้ว่า...
"บนแผ่นดินนี้ไม่มีสิ่งใดได้มาง่ายๆ โดยเฉพาะหัวใจคน... หากฝืนใจย่อมมีแต่จะยิ่งถอยห่าง
ดังนั้นยามที่อยากได้ผู้ใดก็จำต้องวางกับดักล่อลวงอย่างแยบยล
เพื่อล่อให้คนผู้นั้นเดินเข้ามาตกหลุมพรางทีละน้อยโดยที่ไม่ทันรู้ตัวว่านั่นเป็นกับดัก"
‘กว่าจะรู้ตัวก็หนีไปไหนไม่ได้อีกแล้ว ตกเป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ’

ทั้งแมวทั้งทาส... ศีลเสมอกันยิ่ง ไม่มีอะไรจะเหมาะสมกันไปกว่านี้อีกแล้ว!
_____________________________________
นิยายน่ารักเบาสมอง ฟินจิกหมอนสำหรับทาสแมว จบสุขนิยม