คืนนี้ที่อุ่นใจ

เพียงเพราะคำว่าเพื่อน อุ่นใจตัดสินใจหายไปจากชีวิตของคีตะวันและปกปิดเรื่องลูกน้อยเอาไว้ แต่โชคชะตากลับนำพาให้เขามาเป็นหมออยู่ตรงข้ามกับคาเฟ่ของเธอ "แม่อุ่นขา...หนูไม่อยากได้พ่อคนนี้ หาใหม่ได้ไหมคะ"

+++++++++++
"อะไรเหรอคะ หรือว่าคุณคนนี้จะมาจีบแม่อุ่น ไม่เอานะคะ" เด็กหญิงตาโตส่ายหน้าไปมา
"คือว่า...ที่จริงแล้วลูกของแม่มีพ่อ และพ่อก็ไม่ได้ไปไหน คุณหมอคนนี้"
"แม่อุ่นหยุดก่อนค่ะ" เด็กหญิงอิ่มรักเอามือปิดปากแม่ไว้ไม่ให้พูด
"ไม่เอานะคะ หนูไม่เอาพ่อคนนี้ เขาไม่ใจดี"
มือเล็ก ๆ ปิดแน่นที่ปากของแม่ไว้เช่นเดิม พร้อมกันนั้นก็ยังส่ายหน้าพลางเหลือบมองคีตะวัน
"ให้คนอื่นอื่นมาจีบ แล้วมาเป็นพ่อของหนูนะคะ"
"อิ่มรัก" อุ่นใจได้ปากคืนแล้วก็กอดลูกสาวเอาไว้หลวม ๆ "เขาไม่ได้มาจีบแม่อุ่น แต่เขาเป็นพ่อแท้ ๆ ของหนู"
"พ่อของปัน ๆ ก็ใจดีนะคะ ปัน ๆ เล่าให้ฟัง" เด็กหญิงอิ่มรักเฉไฉพูดไปเรื่องอื่น ไม่ยอมรับฟังเรื่องของพ่ออย่างคีตะวัน
"แต่..."
"ไม่เป็นไรอุ่น" พ่อที่ลูกไม่ชอบปรามอุ่นใจ
"ยังไม่เป็นพ่อตอนนี้ก็ได้ แต่ยังไงพ่อก็คือพ่อของหนู"
"เชอะ!"
"แล้วจะไม่มีพ่อคนอื่น นอกจากพ่อคนนี้"
"เชอะ ไม่เอาด้วยหรอก" ปฏิเสธแล้วทำแก้มพองลมใส่เอามือกอดอกสะบัดหน้าไปทางอื่น
"อิ่มรักไม่เอาลูก ไม่น่ารักเลย"
"แอะ!" เด็กหญิงแบะปากตั้งท่าจะร้องไห้
"ไม่ ๆ แม่อุ่นไม่ได้ว่านะคะ"
ดวงหน้าของหนูน้อยยิ้มร่า เปลี่ยนโหมดอย่างรวดเร็ว คีตะวันที่เห็นเหตุการณ์ขมวดคิ้ว อะไรกันเนี่ย เมื่อกี้หัวใจของเขาอ่อนยวบคิดว่าอาจเป็นต้นเหตุให้ลูกสาวเสียใจจนร้องไห้ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นร่าเริงได้เพียงวินาทีเดียว
"จริง ๆ หนูไม่ต้องมีพ่อก็ได้ค่ะ"
"แต่วันก่อน หนูยังอยากให้มีคนเยอะ ๆ ไปชมหนูเต้นรำ"
"หนูหมายถึงพี่นทีกับพี่ยี่หวาต่างหากค่ะ"
"งั้นเอาแบบนี้ดีไหม ให้พ่อเขามาลองทำหน้าที่ดูก่อนดีไหม" แม่ยื่นเสนอ
"ทำยังไงเหรอคะ"
"ก็เดี๋ยวพ่อจะไปรับไปส่ง พ่อจะทำผม ทำขนม ทำทุกอย่างให้หนู" พ่อมือใหม่บอกสิ่งที่เขาจะทำ
"แม่อุ่นก็ทำอยู่แล้ว" ลูกสาวเถียง
"บางทีแม่อุ่นก็เหนื่อย พ่อมาช่วยแบ่งเบาแม่อุ่นไงเด็กดี" พ่อยังมีใจสู้
"ครั้งก่อนโน้น คุณยังบอกว่าหนูเป็นเด็กดื้อ"
"เอาเป็นว่าพ่อขอโทษได้ไหมคะ ต่อจากนี้พ่อจะดูแลหนูได้ไหม"
"แม่อุ่นว่าดีไหมคะ " เด็กหญิงหันไปถามแม่
"อย่างที่แม่อุ่นบอก ให้พ่อเขาลองก่อน เหมือนที่คุณตาให้หนูไปลองเรียนว่ายน้ำไงคะ แล้วหนูก็ชอบ บางทีหนูอาจจะเปลี่ยนใจชอบพ่อคนนี้ขึ้นมา"
"สามวันเหรอคะ ลองสามวัน"
"พ่อขอสามปีได้ไหม สามวันมันน้อยไป"
"สามปีนานไหมคะแม่อุ่น"
"เป็นเวลาที่พอดีนะคะแม่อุ่นว่า"
"ถ้าครบแล้วหนูไม่ชอบ ก็หาใหม่นะคะ" เด็กหญิงอิ่มรักบอกเสียงหนักแน่น วันนี้ไม่ชอบอย่างไร วันหน้าครบสามปีก็ไม่ชอบ ถึงตอนนั้นจะหาพ่อใหม่
"เออ..." อุ่นใจไม่กล้ารับปาก
"ตกลง" คีตะวันรับปากเสียเอง คิดในใจไม่มีทางหรอก ยัยลูกตัวแสบที่จะได้หาพ่อใหม่

+++++++++++++++++++

ฝากเด็กหญิงอิ่มรักแสนแสบคนนี้ที่ไม่อยากได้พ่อด้วยนะคะ ยัยหนูจะแสบอีกเยอะเลย
ขอฝากนิยายเรื่อง คืนนี้ที่อุ่นใจ ในอ้อมอกอ้อมใจของนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ