ตามจองรัก

ตอนเธอรัก เขาก็ดันหยิ่งทำเป็นเฉย
พอเธอวิ่งหนี เขากลับวิ่งตามเหมือนเจ้านายเวร!

"คุณธรร! ฉันไม่รู้ว่าคุณกำลังคิดจะทำอะไรอยู่ แต่ขอบอกเลยว่ามันไม่มีประโยชน์ ทุกอย่างมันสายไปแล้ว และฉันก็เลิกชอบคุณแล้วด้วย"
"อย่าเพิ่งด่วนสรุปเร็วนักสิ" เขาเอ่ยยิ้มๆ "บางทีคุณอาจจะเปลี่ยนใจก็ได้"
"ฉันไม่มีวันเปลี่ยนใจ" อัณตายืนยันแน่วแน่
ธรรส่ายหน้าอย่างไม่เห็นด้วย
"ของแบบนี้ไม่มีใครรู้ล่วงหน้าหรอกนะเอ๋ย คุณเคยชอบผมมากแท้ๆ ตอนนี้ยังเปลี่ยนเป็นไม่ชอบได้เลย คุณจะรับประกันได้ยังไงว่าต่อไปคุณจะไม่หวั่นไหวกับผมอีก"
"ฉันคงไม่หาเรื่องใส่ตัวเป็นครั้งที่สองหรอกนะ อีกอย่างคุณก็สำคัญตัวเองผิดไปแล้ว"
"ผมไม่ได้คิดว่าตัวเองสำคัญ แต่ผมจะทำให้คุณกลับมารักผมอีกครั้งให้ได้ต่างหาก"
อัณตาถึงกับผงะ ดวงตาเบิกโต แค่ถูกเธอปฏิเสธ เขาคิดถึงขั้นจะตามจองเวรกันเลยเหรอ?
เขาน่ากลัวเกินไปแล้ว!
"คุณมันโรคจิต!"