พลิกชะตานางคณิกาข้ามภพ

ตายแล้วกลับไม่ไปปรโลก ดันทะลุมิติมาอยู่ในยุคจีนโบราณ แล้วดันมาทั้งร่างนี้สิ หัวจะปวด ซ้ำยังหน้าตาดันไปเหมือนนางคณิกาที่ถูกทำร้ายจนตาย สุดท้ายต้องอยู่ในตัวตนนี้และต้องสืบเรื่องราวบางอย่างให้กระจ่าง!

หลินจือเสี้ยว นักศึกษาสาวจากคณะวิทยาศาสตร์เครื่องสำอาง ต้องจบชีวิตลงอย่างกะทันหันจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ในวันสอบจบมหาวิทยาลัย ทว่าวิญญาณของเธอกลับไม่ได้ไปสู่สุคติ แต่กลับทะลุมิติมาในยุคจีนโบราณ!

ซ้ำยังต้องสวมรอยเป็น หลินจือเสี้ยว นางคณิกาอันดับหนึ่งแห่งหอจันทร์กระจ่าง ผู้มีรูปโฉมงดงามและทระนงตน

ทว่าก่อนที่เจ้าของร่างเดิมจะสิ้นใจ นางถูกลอบทำร้ายและถูกวางยาจนสูญเสียความจำช่วงสำคัญไป หลินจือเสี้ยวคนใหม่จึงต้องสวมรอยเป็นดาวเด่นแห่งหอนางโลมเพื่อสืบหาตัวฆาตกรที่แท้จริง!

******

เสียงชื่นชมจากคุณชายเหล่านั้นดังไม่หยุด ทว่าหลินจือเสี้ยวกลับไม่ได้ยิน เนื่องจากเวลานี้นางรู้สึกประหม่าเป็นอย่างมาก แม้ว่านางคณิกาคนเดิม จะขึ้นชื่อเรื่องการระบำอ่อนช้อยงดงามที่สุดก็เถอะ

แต่สำหรับนางแล้ว ยังไม่เคยได้ร่ายรำเลยสักครั้ง ชาติที่แล้วนางก็กระโดกกระเดก ห้าว ๆ เคยแต่เต้นบ้าบออยู่ในผับยามค่ำคืน มาชาตินี้กลับต้องมาร่ายรำอย่างอ่อนช้อยต่อหน้าคนเป็นร้อย ย่อมต้องหนักใจเป็นธรรมดา

หลินจือเสี้ยวยืนอยู่ท่ามกลางเหล่านางโลมบนเวที ก่อนที่ดนตรีจะเริ่มขึ้น นางก็หลับตาลงแล้วอธิษฐานไปถึงดวงวิญญาณของนางคณิกาหลินจือเสี้ยว

‘หลินจือเสี้ยว ข้าจำเป็นต้องทำสิ่งนี้ ข้าจำต้องอยู่ในชื่อของเจ้าเพื่อใช้ชีวิตต่อและเพื่อสืบหาความจริงคืนเป็นธรรมให้กับเจ้า เจ้าต้องช่วยข้านะ ขอร้องล่ะ อย่าให้ใครจับได้เลยว่าข้าคือนางคณิกาตัวปลอม!’

******