ธีร์ธามตามใจรัก

"ที่เธอบอกว่าพี่ดีเกินไป คืออยากได้ผัวเลวงั้นเหรอ ถ้าอย่างนั้นเลิกกันเถอะ
พี่คงเป็นคนเลวให้เธอไม่ได้เพราะพี่เป็นได้แค่..."

"เรายังมีความสุขกันอยู่ไหมนารา?"
คำถามของธามทำเอานาราถึงกับเงียบงัน เธอชะงักไปพร้อมกับดวงตาเบิกกว้างเล็กน้อยด้วยความตกใจ แต่ถึงอย่างนั้นท่าทีของเธอก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลย
"ถามทำไมคะ นี่พี่ธามกำลังหาเรื่องให้เราทะเลาะกันอยู่นะคะ"
"พี่แค่รู้สึกว่า เธอคงไม่มีความสุขที่อยู่กับพี่แล้วแค่นั้นเอง"
"นาราบอกแบบนั้นเมื่อไรคะ"
ธามไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงแค่ยิ้มให้กับตัวเองเท่านั้น คำถามของนาราไม่ใช่สิ่งที่เขาตอบไม่ได้ แค่เขาเลือกที่จะไม่พูดออกไปทำร้ายจิตใจของเธอก็แค่นั้น
"ทุกครั้งที่เธออยู่กับพี่ เธอดูไม่มีความสุขเลย จนพี่คิดนะว่าบางทีเธอก็คงเหนื่อย แต่รู้อะไรไหม… ยิ่งที่เข้าใกล้เธอเท่าไร พี่ก็ยิ่งเห็นในแววตาของเธอว่ามันไม่เป็นเหมือนเดิมแล้ว"
"พี่ธามพยายามจะบอกอะไรคะ ไม่ต้องมาอ้อมค้อมหรอกค่ะ"
"ตลอดมามีอะไรที่พี่ทำไม่ดีกับเธอหรือเปล่า"
"ไม่มีค่ะ พี่ธามดีกับนารามาก ดีมากเกินไปด้วยซ้ำ"
"พี่ดีเกินไปใช่ไหม"
"พี่ธามคิดไปไกลแล้วค่ะ"
"อยากได้ผัวเลวงั้นเหรอ"
"...." นาราไม่ตอบได้แต่เม้มปากแน่นอย่างประเมินความโกธรของอีกฝ่ายแต่พี่ธามยังนิ่งมาก
"ถ้าจะให้พี่เลว พี่ทำให้เธอไม่ได้หรอก"
"ถ้าความรู้สึกของเราตอนนี้มันกลายเป็นภาระที่เธอต้องแบกเอาไว้ เราหยุดกันไหม พี่ไม่อยากทำให้เธอไม่มีความสุข"
"พี่รู้ว่าเธอไม่อยากพูดออกมา งั้นพี่จะพูดให้เธอเอง เราเลิกกันเถอะ"
นาราไม่ได้ตอบอะไร เธอเพียงนิ่งไปชั่วครู่ ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ ราวกับยอมรับบางอย่างโดยไม่ต้องใช้คำพูด จากนั้นประตูก็ถูกเปิดออก เธอก้าวลงจากรถและเดินจากไปอย่างเงียบงัน ไม่หันกลับมามองแม้แต่นิดเดียว และในใจคิดอย่างลิงโลด
‘ชีวิตที่ไม่มีพี่ธามมันต้องสนุกสิ...อิสระที่เธออยากได้นี่นา’