ก็ว่าจะตัดใจ

สิบกว่าปีที่ยอมหมุนรอบตัวเขา สิ้นสุดลงด้วยคำสารภาพรักทั้งน้ำตาและความเงียบงันที่เป็นคำตอบ
เธอลากกระเป๋าเดินทางออกจากคอนโด บล็อกทุกการติดต่อ ทิ้งไว้เพียงความทรงจำ
และความจริงที่ว่า... ต่อจากนี้จะไม่มี ‘พีชญา’ ในชีวิตของเขาอีกต่อไป

-----------------------------------------

"แกจะไปเข้าใจอะไร แกก็ได้แต่ปั้นคำพูดสวยๆ สอนคนอื่นไปวันๆ แกเคยรักใครบ้างไหม แกเคยถูกใครสักคนทอดทิ้งจนเสียใจบ้างไหม แกไม่เข้าใจฉันหรอก"

คำพูดร้ายกาจที่เปล่งออกมาราวกับเสี้ยนหนามทิ่มแทงใจของคนฟังจนชาหนึบ ความรู้สึกที่กักเก็บเอาไว้ปะทุขึ้นมาด้วยความโกรธ

"เออ ฉันมันไม่เข้าใจอะไรเลย!"

ตะโกนสวนกลับไปเสียงดังลั่นห้อง น้ำตาที่กักเก็บไว้ไหลทะลักออกมาอาบสองแก้มอย่างไม่อาจควบคุมได้อีกต่อไป ร่างกายของเธอสั่นเทาด้วยความอัดอั้น

"แกคิดว่าแกเจ็บเป็นอยู่คนเดียวรึไง แกคิดว่าที่ผ่านมาฉันอยู่ข้างแกเพราะฉันว่างมากเหรอ แกอกหักจากแฟนเก่าฉันก็คอยเช็ดน้ำตาให้ แกไปรักผู้หญิงคนใหม่ฉันก็ต้องทนมองทั้งๆ ที่ใจฉันมันแหลกสลายจนไม่รู้จะแหลกยังไงแล้ว!!"