เป็นภรรยาของตัวร้ายก็สบายดีนะคะ

เพื่อเลี่ยงจุดจบสุดอนาถ น้ำหวานยอมเอาตัวเข้าแลกให้ตัวร้ายสุดอัปลักษณ์เชยชม....แต่เดี๋ยวก่อน! ใครกันที่บอกว่าสุดหล่อปานแดงในตำนานคนนี้อัปลักษณ์กันฮะ! ทั้งหล่อ กล้ามแน่นเอวดุขนาดนี้ ใครไม่เอา เจ้เอาเอง!

เป็นนิยายจีนหืดหาด #พระเอกคลั่งรัก #นางเอกข้ามภพ
ขอให้สนุกกับการอ่านนิยายนะค๊าาา

.
คำโปรย

น้ำหวาน สาวใหญ่วัยสามสิบแปดที่ตุยเย่เพราะเส้นเลือดในสมองแตกหลังจากทำงานมาติดกันสามวันสามคืนไม่ได้พัก พอจะนอนพักเอาแรงแต่กลับตุยเย่ไปทั้งสภาพแบบนั้น!

แล้วแทนที่วิญญาณเธอจะได้ดับลงแล้วลอยล่องไปอยู่ในภพภูมิต่างๆ หรือไปทัวร์การตัดสินบาปบุญกับท่านพญายมเหมือนที่เคยเรียนมาในวิชาพุทธ เธอกลับดันข้ามภพมาติดแหง็กอยู่ในร่างของแม่นางตัวประกอบในนิยายจีนโบราณที่เพิ่งซื้อแบบออนไลน์มาอ่านเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว!

แม่เจ้า! ดันมาอยู่ในร่างใครไม่อยู่ ดันมาอยู่ในร่างของซือหว่านหนิง ยัยคุณหนูตกอับลูกสาวคนโตของอดีตฮูหยินเอกที่ล่วงลับไปแล้วของซือหม่าเทียน รองเจ้ากรมสำนักราชเลขาที่เป็นคุณพ่อที่สุดจะโง่เง่าและสันดานแย่ระเบิดระเบ้อที่เธอเพิ่งด่ากราดไปเมื่ออาทิตย์ก่อนนี่เอง!

ขอร้องงง! ส่งเธอมาอยู่ในร่างใหม่ทั้งทีทำไมไม่หาร่างที่มีครอบครัวอบอุ่นให้อยู่กันบ้างฮะ!?

แต่เพราะวิงวอนสวรรค์ไม่สำเร็จ ทำให้น้ำหวานได้แต่ปลดปลงกับชีวิต ก้มหน้ารับชะตากรรมที่กำลังจะถูกยัยน้องสาวต่างแม่กับยายแม่เลี้ยงจอมโหดพาไปขึ้นเขียง…เอ๊ย! พาไปขึ้นเตียงของบิ๊กบอสตัวร้ายในนิยาย หร่วนอ๋อง!

แต่เดี๋ยวนะ…ไหนในนิยายบอกว่าอิตาตัวร้ายหร่วนอ๋องโดนไฟคลอกแต่เด็กจนอัปลักษณ์ไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมถึงกลายเป็นหนุ่มหล่อปานแดงครึ่งหน้าในตำนานที่แบบนี้ไปได้ล่ะ…!?

แล้วนี่คืออะไร…ซิกแพ็ค! แปดแพ็ค! กล้ามแน่นๆ! อกล่ำๆ กับสายตาที่อยากจะเขมือบเธอนี่คืออะไรคะ!

ฮึ๊ยยย…ใครไม่เอา เจ้เอาเองค่าาา!

ส่วนยัยน้องสาวตัวร้ายกับยายแม่เลี้ยงตัวแสบ…ขอบคุณที่มอบวาสนาสุดหล่อนี้ให้เจ๊นะค๊าาา อร๊ายยย (>w<~//!)

.
ตัวอย่าง

"ข้าเป็นบุรุษในอุดมคติของเจ้าหรือ"

"อื้อ หุ่นก็ใช่ ความสูงก็สุดยอด แล้วร่างกายที่มีแผลเป็นพวกนี้…ก็เซ็กซี่สุดๆ ไปเลย" เห็นหุ่นแล้วก็อยากเห็นหน้า หว่านหนิงจะถอดหน้ากากของเขาออก

"ไม่ได้" เขาสั่ง "ห้ามถอด"

"อื้อออ ไม่เอาๆ เค้าจะจูจุ๊บตัวเองอ่ะ ถอดออกเดี๋ยวนี้นะ!"

"ไม่ได้ ข้าอัปลักษณ์ เจ้าจะรังเกียจ"

"อัปลักษณ์เหรอ? หรือหน้าพี่ชายจะเหี่ยวย่น หรือมีกลากขึ้นเหรอ?"

"...ก็เคยเป็น แต่หายแล้ว" แต่เขาไม่เคยมีกลากนะ

"อ้าว งั้นจะกลัวอะไรล่ะ ถ้าพี่ชายหน้าตาปกติ ยังไงข้าก็รับได้ทั้งนั้น ถอด!"

พึ่บ!

"นี่มัน..."

"........." ร่างสูงตัวแข็งทื่อ ฝ่ามือลอบกำหมัดแน่นจนปลายเล็บแทบจิกเข้าไปมือ ริมฝีปากหยักเม้มเป็นเส้นตรง เตรียมตัวจะลุกออกไปหากนางกรีดร้องหวาดกลัวเขาเหมือนคนอื่นๆ ที่ผ่านมา

"กรี๊ดดด!"

เรียวคิ้วหนาขมวดเข้าหากัน เสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างที่คิด ร่างกำยำกัดฟันแน่นกำลังจะลุกออกไปอย่างโมโห แต่ยังไม่ทันจะขยับตัวร่างระหงกลับกระโจนเข้าใส่เขาแล้วโอบกอดร่างสูงไว้แน่น พร้อมกับพรมจูบตามใบหน้าของร่างสูงอย่างหลงใหล

"กรี๊ดดด! พี่ชาย ท่านคือสุดหล่อหน้าสองสีในตำนานชัดๆ! ทำไมบอกว่าตัวเองอัปลักษณ์ล่ะ หล่อขนาดนี้ขอเจ้จับทำหลัวหน่อยได้ไหมค๊า~!"

"………."