สถานะเมียกบฏ (mpreg)

ครั้งแรก เอื้องคำ ถูกบังคับให้เข้ามาในชุมโจรเทียนทองเพื่อเป็นสายลับคอยส่งข่าว จำเป็นต้องทำเพื่อที่จะได้หายใจไปวันต่อวัน

ครั้งต่อมา เสือทัพ หัวหน้าชุมโจรผู้ที่รอยยิ้มสามารถเชือดเฉือนได้ทุกอย่างกลับมาถูกตาต้องใจและต้องการที่จะรับเอื้องคำเป็นหนึ่งในบรรดาเมีย

ในตอนนั้นคิดเพียงว่าหากได้อยู่ใกล้เขา…เอื้องคำจะสามารถสืบข่าวได้โดยง่าย เลยเลือกที่จะตอบตกลงและตกไปอยู่ในการปกครองของเสือทัพนับแต่นั้น



และแล้ว…เพราะความใกล้ชิด ความอ่อนโยนและความใจดีที่เอื้องคำไม่เคยได้รับ มันทำให้ผู้ที่มีใจกบฏคิดอยากจะละเลิกในสิ่งที่ตนกำลังทำ

อยากสารภาพทุกอย่างกับเขา อยากเลิกเป็นหนอนบ่อนไส้ อยากให้เสือทัพผู้ที่ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวช่วยเหลือตนในครั้งนี้ อยากใช้ชีวิตธรรมดา…โดยไม่ต้องถูกใครเขากดขี่บังคับขู่เข็ญอีก

หากแต่ใครจะไปคิด ว่าที่ภาพวาดฝันจะถูกฉุดกระชาก

.

เรื่องราวฉิบหายได้บังเกิด เมื่อวันที่เอื้องคำถูกจับได้เสียก่อนในข้อหากบฏของชุมโจร ยังไม่ทันจะได้สารภาพ ความจริงทุกอย่างก็ถูกเปิดเผยและได้รับสายตาเกลียดชังจากใครอีกคนทันใด

และวันนั้น…มันก็กลายเป็นวันที่เปลี่ยนชีวิตเขาไปตลอดกาล

เมื่อได้รับรู้ตัวว่าตนเองต้องปกป้องชีวิตอีกหนึ่งชีวิตในท้อง

"ไอ้เด็กนั่น มึงเลี้ยงมันให้ดีแล้วกัน อย่าให้โตมากลายเป็นคนตอแหลเช่นมึง"

นั่นคือคำพูดของเขาผู้ที่ซึ่งเป็นพ่อเด็ก

"กูกับมึง ถือว่าพวกเราขาดกันตั้งแต่วันนี้ กูจะไม่มีวันเป็นพ่อให้ลูกของมึง และอย่าให้มันมาเรียกกูว่าพ่อเด็ดขาด"

และนั่นมันเป็นครั้งสุดท้าย ชีวิตคู่ของพวกเรา จบลงตั้งแต่วันนั้น…

.

.

.

แต่ชะตาชีวิตมันก็ราวกับถูกลิขิตเอาไว้แล้ว สิ่งที่เอื้องคำระมัดระวังและพยายามไม่เกิด ท้ายที่สุดมันก็เกิดอยู่ดี

เสือทัพ…ได้เจอลูก ลูกที่เขา…ไม่คิดจะรักและเอ็นดู



"เมื่อครู่ เอ็งเรียกข้าว่ากระไร?"

"พะ พ่อจ๋า…"

"แม่เอ็งไม่สั่งสอนลูกหน่อยเหรอ หรือเอาเวลาไปอ่อยคนนู้นที คนนี้ที จนไม่มีเวลาใส่ใจเด็กอย่างเอ็ง"

"……."

"อย่ามาเรียกข้าว่าพ่อ เพราะข้าไม่เคยมีลูกน่าชังอย่างเอ็ง"

.

.



"มึงจำใส่หัวมึงไว้เสียเอื้อง เด็กนั่นเป็นลูกมึงคนเดียว อย่าให้มันมาเรียกกูว่าพ่อ"

"ฉันขอโทษจริง ๆ"

"ถ้าหากกูได้ยินอีก กูจะให้คนเอาเข็มกับด้ายมาเย็บปาก-"

"หนูขอโทษ...หนูจะไม่เรียกมั่วแล้วจ้ะ"

"......"

"ต่อไป...หนูจะไม่ไปให้เห็นหน้าอีกแล้ว หนูสัญญา"