เมียไม่ใช่ของตาย

อคินลงมานั่งรอชิชาอยู่ที่ด้านล่างอย่างกระวนกระวายใจเขาเพิ่งได้สัมผัสว่าการรอคอยทำไมมันทรมานขนาดนี้ทุกนาทีที่ผ่านไปทำให้เขาแทบคลั่งเพราะความเป็นห่วง

ชิชาไม่เคยกลับบ้านดึกขนาดนี้เขาโทรไปเธอก็ไม่รับไลน์ไปเธอก็ไม่ตอบหรือจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับเธออคินคิดไปต่างๆ นาๆ จนเวลาล่วงเลยไปเที่ยงคืนกว่า

ชายหนุ่มเดินขึ้นไปที่ชั้นบนเดินผ่านห้องของชิชาเขาหยุดชะงักเท้าที่กำลังเดินไปห้องตัวเอง

อคินเดินกลับมาหยุดยืนที่หน้าประตูห้องของครีมเขาบิดลูกบิดประตูเข้าไปในห้องที่มืดสนิทปลายนิ้วเรียวยาวกดเปิดสวิตซ์ไฟขึ้น

คืนนี้เขาจะรอเธออยู่ในห้องนี้เมื่อไหร่ที่ครีมกลับมาเขาจะได้รู้ อคินเดินไปที่โซฟาพลั้นสายตาก็เหลือบไปเห็นสิ่งของที่วางใว้บนโต๊ะ

เขาค่อยๆ นั่งลงก่อนที่ตัวจะชาและเย็นวาบไปทั่วทั้งร่างกาย

อคินหยิบเงินกับแหวนเพชรที่เขาให้เธอออกก่อนจะหยิบกระดาษใบนั้นขึ้นมาดูลายลักษณ์อักษรที่เซ็นต์อย่างบรรจงทำให้เขาน้ำตาไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวความรู้สึกเจ็บหน่วงบีบรัดแน่นจนหัวใจแทบจะขาด

นี่มันอะไรครีม เสียงแหบพร่าเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากได้รูปสวย อึก อึก พร้อมกับก้อนสะอื้นลูกใหญ่ที่ตีขึ้นมาจุกบนคอหอย เขาส่ายหน้าไปมาอย่างไม่อยากเชื่อสายตาตัวเอง ครีมไปแล้ว เธอไปจากเขาแล้ว