ระบบ (ไม่ได้) บังคับ ให้ฉันจับท่านประธานทำสามี

"คุณ! สายชล! คุณเข้ามาได้ยังไง" ขุนเขาตวาดลั่นด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำที่เต็มไปด้วยความตกตะลึงและงุนงงสับสน

"นี่คุณบ้าไปแล้วหรือไง? เข้ามาในห้องน้ำตอนผมอาบน้ำแถมยังกระโดดลงมาในอ่างอีก!"

‘ตื๊ด! ภารกิจเสร็จสิ้นเรียบร้อย ยินดีด้วย คุณกำลังนับเวลาถอยหลังการแช่น้ำร่วมกัน 10 นาทีเพื่อปลดล็อกโหมดสมยอมถาวร’

หน้าจอสีชมพูวับหายไปพร้อมอาการเจ็บแน่นหน้าอกที่มลายหายไปสิ้น สายชลพ่นลมหายใจออกทางปากยาวเหยียดอย่างโล่งอกที่รอดชีวิตมาได้อีกหนึ่งตอน แต่พอเงยหน้าขึ้นมาสบตากับประธานหนุ่มที่กำลังทำหน้าตาโหดเหี้ยมดุดันแยกเขี้ยวใส่เธออยู่ เธอก็รีบปั้นหน้าซื่อตาใสปรับโหมดคอมเมดี้ทันที

"ขอโทษค่ะท่านประธาน! คือ ... คือฉันเดินเอาเอกสารมาให้ท่านประธานแล้วได้ยินเสียงท่านประธานเงียบไปนานมาก ฉันกลัวว่าท่านประธานจะหน้ามืดจมน้ำอุ่นตายคาอ่างน่ะค่ะ ด้วยความที่ฉันเป็นเลขาฯ ที่ดีและมีความเป็นห่วงสวัสดิภาพของเจ้านายสูงมาก ฉันเลยรีบเปิดประตูเข้ามาดู แล้วพอเห็นท่านประธานนอนนิ่งๆ ฉันตกใจจนก้าวขาพลาดสะดุดขอบอ่างร่วงตกลงมานี่แหละค่ะท่านประธาน!" สายชลรัวคำแก้ตัวแบบเดิมๆ ออกมาหน้าตาเฉย ยิ้มแห้งๆ ส่งให้

ขุนเขามองผู้หญิงตรงหน้าที่อ้างเรื่องซุ่มซ่ามตกอ่างอาบน้ำได้หน้าตายสนิท ชายหนุ่มไม่พูดอะไรแต่กลับยิ้มกริ่มอย่างมีเลศนัย ดวงตาคู่คมกริบกวาดมองร่างบางที่ชุดคลุมอาบน้ำผ้าขนหนูเปียกน้ำจนแนบชิดไปกับสัดส่วนโค้งเว้าอวบอิ่ม เผยให้เห็นเนินอกเนียนขาวและเรียวขาเรียวสวยภายใต้น้ำใสได้อย่างชัดเจน

ในเมื่อเขาตั้งใจจะจับผิดและลองเชิงเธออยู่แล้ว และคราวนี้เธอเป็นฝ่ายบุกเข้ามาหาเขาถึงในห้องน้ำส่วนตัว มีหรือที่มาเฟียเจ้าแผนการอย่างเขาจะปล่อยให้โอกาสหลุดมือไปง่ายๆ ขุนเขาเอนหลังพิงขอบอ่างตามเดิมแต่ขยับกายเข้าไปใกล้เธอมากขึ้น

"งั้นเหรอ ..." ขุนเขาลากเสียงทุ้มต่ำพลางยิ้มเจ้าเล่ห์ "รอบนี้อ้างว่าสะดุดขอบอ่างร่วงลงมาสินะ แต่อ่างอาบน้ำนี้มันกว้างมากนะ คราวนี้จะอ้างว่ามีแมลงวันในอ่างอาบน้ำแกล้งมาเกาะที่ตัวผมอีกหรือเปล่าล่ะ?"

พูดจบ ขุนเขาก็ก้าวขยับกายเข้ามาประชิดตัวสายชลทันทีจนเนื้อตัวแทบจะเบียดกัน มือหนาเอื้อมออกไปคว้าหมับเข้าที่เอวคอดกิ่วของเธอภายใต้น้ำอุ่นแล้วออกแรงดึงรั้งร่างบางให้ขยับข้ามมานั่งแหมะอยู่บนตักแกร่งของเขาอย่างรวดเร็วโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว

"ว๊าย! ท่านประธานคะ! ปล่อยฉันนะ!"