ชายาบรรณาการที่ท่านชิงชังผู้นี้ขออยู่อย่างปลาเค็ม

เรื่อง : ชายาบรรณาการที่ท่านชิงชังผู้นี้ขออยู่อย่างปลาเค็ม

แนว : rebirth

สไตล์ : โรแมนติก - ฟีลกู๊ด – ย่อยง่าย – ดราม่านิดเดียว - ปมไม่เยอะ
นางเอกสายชิลล์ ที่พร้อมจะเททุกอย่าง เพื่ออยู่อย่างปลาเค็ม ไม่มีนอกกายนอกใจใดๆทั้งสิ้น

เมื่อสวรรค์ประทานโอกาสที่สองมาให้ ในรูปแบบของการ ‘Rebirth’ นางเอกของเราเลยขอประกาศกร้าวต่อหน้าโชคชะตาว่า... "ข้าพอแล้ว!"
• ความรักที่ต้องวิ่งตามจนขาลาก? ... เทค่ะ!
• การแย่งชิงความโปรดปรานในจวนอ๋อง? ... เหนื่อยค่ะ ไม่ทำ!
• ตำแหน่งพระชายาผู้แสนประเสริฐ? ... ยกให้คนอื่นไปเลยค่ะ!

ชีวิตใหม่ครั้งนี้ ‘เยี่ยนหลินซี’ ขอสถาปนาตนเองเป็น ‘ปลาเค็ม’ ผู้แข็งแกร่ง (แข็งแกร่งเพื่อที่จะขี้เกียจได้อย่างปลอดภัย)

ทว่า... แม้นางจะพยายามนอนนิ่งแค่ไหน แต่บางครั้งโชคชะตาก็ชอบกลั่นแกล้ง ลากปลาเค็มอย่างนางให้ต้องลุกขึ้นมาสะบัดครีบ และคอยวิ่งวุ่นวายช่วยเหลือผู้คน (โดยเฉพาะเจ้าคนใจดำผู้นั้น) เพื่อความอยู่รอดของตัวเองและคนรอบข้าง

เรื่องย่อ :

ชาติก่อนทุ่มเทรักจนตัวตาย
ชาตินี้ขอพักกายเป็นปลาเค็ม!

เพราะความรัก ทำให้ ‘เยี่ยนหลินซี’
ยอมทำทุกอย่าง เพื่อมัดใจสวามี
ทว่าสิ่งที่ได้รับกลับมา...
คือความชิงชัง น้ำตา และคมปิ่นที่แทงทะลุขั้วหัวใจ!

เมื่อโอกาสที่สองปรากฏขึ้น
นางจึงประกาศกร้าว... ‘ข้าพอแล้ว!’
เลิกวิ่งตามบุรุษใจดำ
แล้วหันมาภักดีต่อหมอนและขนมหวาน
ใครจะชิงอำนาจ ใครจะรบราฆ่าฟันก็เชิญ...
แต่อย่าส่งเสียงรบกวนเวลานอนของข้าก็พอ!

ทว่ายิ่งนางอยากอยู่อย่างสงบ
ท่านอ๋องผู้แสนเย็นชา กลับยิ่งวนเวียนกลั่นแกล้ง
ยิ่งนางเมินเฉย เขากลับยิ่งราวีไม่ยอมเลิกรา...

************************************************************
ตัวอย่างพอกรุบกริบ

ทันทีที่สิ้นเสียงประตูปิดดังปัง เสิ่นเจิ้นหนานก็ปล่อยร่างบางลงสู่พื้นห้อง ทว่าวงแขนแกร่งดั่งปลอกเหล็กยังคงโอบรัดเอวบางเอาไว้แน่น มิยอมปล่อยให้สตรีตรงหน้าได้ขยับหนีไปไหนไกล

"ปล่อยข้าเถิดท่านอ๋อง กอดแน่นเช่นนี้ข้าหายใจมิออกแล้ว" เยี่ยนหลินซีขมวดคิ้วมุ่น พยายามดิ้นรนเล็กน้อยพอเป็นพิธี ทว่าคนตัวโตกลับยิ่งบดเบียดแผงอกเข้าหา นัยน์ตาพยัคฆ์วาวโรจน์ฉายแววคาดโทษอย่างดุดัน

"ปล่อยเจ้ารึ? เหตุใดเมื่อครู่เจ้าถึงยอมปล่อยให้บุรุษอื่นกอดรัดได้อย่างง่ายดาย ทว่าทีกับข้าที่เป็นสวามี เจ้ากลับผลักไส" น้ำเสียงของเขาเค้นรอดไรฟันออกมา

เยี่ยนหลินซีถอนหายใจเนิบนาบ ตามประสาปลาเค็ม แสร้งทำตาปริบ ๆ สบตาเขา
"ชายอื่นที่ใดกัน นั่นกั๋วกงน้อย ลูกพี่ลูกน้องของท่านต่างหาก เมื่อครู่ข้าเดินสะดุดชายกระโปรงกำลังจะหงายหลังตกสระบัว ดีที่กั๋วกงน้อยมีวรยุทธ์ว่องไว จึงช่วยฉุดรั้งข้าไว้ทันท่วงที เขากอดข้าไว้เพียงชั่วอึดใจเดียวเท่านั้น ยังมิทันได้ทำอันใดเลย ท่านก็พุ่งมาเบียดเขาตกน้ำไปเสียแล้ว"

"ชั่วอึดใจเดียวก็มิได้ เจ้าเป็นชายาของข้า ห้ามบุรุษหน้าไหนแตะต้องทั้งนั้น!"
คำประกาศกร้าวเยี่ยงคนพาล ทำเอาเยี่ยนหลินซีชะงักไปเล็กน้อย นัยน์ตากลมโตสบมองใบหน้าหล่อเหลาที่บัดนี้ขึ้นสีระเรื่อด้วยแรงอารมณ์ มุมปากบางพลันยกยิ้มกริ่มอย่างนึกรู้ทันที

"ท่านอ๋อง... ท่าทางดุดันปานนี้ มิใช่ว่าท่านกำลัง ‘หึงหวง’ ข้าอยู่หรอกรึ?"

^_^ ขอฝาก ‘ซีเอ๋อร์’ ปลาเค็มน้อย ไว้ในอ้อมกอดของทุกคนด้วยนะคะ ลองโหลดตัวอย่างไปอ่านก่อนค่ะ ขอให้ทุกท่านสนุกและมีความสุขกับการอ่าน หากถูกใจ ฝากกดเข้าชั้นหนังสือกัยเยอะๆนะคะ

*** ราคาน่ารัก เท่ากัน ทั้ง หน้า web และ ios ค่ะ ***

ขอบคุณทุกๆการซัพพอร์ตค่ะ

ไหว้ย่อรอบทิศ ^_^
จือจื่อฮวา