อวี้เหยาคุณหนูใหญ่ท่านประธานขอล้างแค้น

“พี่คะ ชุดของพี่วันนี้สวยจังเลยค่ะ” อวี้เซียงแสร้งพูดเสียงหวาน พยายามซ่อนความริษยาที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมาในอก
“แต่ว่าสีมันอาจจะดูแรงไปหน่อยสำหรับงานของบริษัท หรือเปล่าคะ”
อวี้เหยาปรายตามองอวี้เซียงตั้งแต่หัวจรดเท้า มุมปากยกขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก
“สีแรงแล้วยังไง ฉันคือคุณหนูใหญ่ตระกูลอวี้ ทายาทสายตรงเพียงคนเดียวของบริษัท การใส่สีแดงเพื่อเสริมบารมีให้บริษัทมันผิดตรงไหน” อวี้เหยากดเสียงต่ำ น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลังจนคนฟังรู้สึกเสียวสันหลัง
“หรือเธอคิดว่าฉันควรใส่สีขาวจืดชืดเหมือนคนไว้ทุกข์ในวันมงคลของพ่อแบบเธอดีล่ะ”
เธอไม่คิดว่าอวี้เหยาจะตอกกลับด้วยเหตุผลที่รัดกุมและด่าทอเธอทางอ้อมได้อย่างเจ็บแสบขนาดนี้ ปกติแล้วอวี้เหยาต้องพุ่งเข้ามาแย่งชุดของเธอสิ ทำไมวันนี้ถึงได้ดูใจเย็นและน่ากลัวแปลกๆ