รักของเธอในวันที่เขาไม่รู้จัก

"ไปส่งผักกับแม่หน่อยสิลูก ไปแป๊บเดียว"
ชมพูนุชปลูกผักปลอดสารพิษ ที่สวนหลังบ้านขาย แล้วพอดีมีลูกค้าประจำ โทรมาสั่งคะน้า กวางตุ้ง และผักบุ้ง หลายกิโล และต้องเอาไปส่งให้เหมือนเคย จึงอยากให้ลูกสาวไปช่วยถือ
"แต่พลอยอยากจะรอส่งพี่ยุค่ะแม่"
"ไปแป๊บเดียวเองลูก แม่จะพากลับมา ส่งพี่ยุให้ทันนะ"
"พลอยไม่อยากไปเลยค่ะ"
"พลอยไปส่งผักกับน้าชมเถอะ เดี๋ยวพี่จะรอ"
ตอนนี้ยังพอมีเวลาอยู่ อีกอย่างพ่อแม่ ก็ยังเก็บของไม่เสร็จเลย ไปส่งผักไม่นานหรอก คงกลับมาทันแน่นอน
"พี่จะรอพลอยจริง ๆ ใช่ไหมคะ"
"ครับ"
"งั้นพลอยจะรีบไปรีบกลับนะคะ"
สองคนแม่ลูก พากันออกจากบ้านของเด็กชาย รีบขับจักรยานยนต์ไปส่งผักทันที โดยที่พลอยนั่งท้ายรถ และถือถุงผัก ที่วางอยู่ด้านหลังของแม่
เวลาผ่านล่วงเลยไป ครึ่งชั่วโมงแล้ว เด็กหญิงก็ยังไม่กลับมาสักที เด็กชายก็รอแล้วรอเล่า ซึ่งทางครอบครัว จะต้องออกเดินทางแล้ว เด็กชายขอเวลาพ่อแม่ มาหลายครั้งแล้ว
"มันเลยเวลามาแล้วนะลูก แม่ว่ายุไปขึ้นรถเถอะ ไม่รู้ว่าพลอยจะกลับมาตอนไหน" นรีรัตน์เอ่ยพร้อมลูบศีรษะลูกชาย ที่ชะเง้อคอมองหาเด็กหญิง อยู่ที่หน้าประตูรั้ว อย่างเอ็นดู
"แต่ผมอยากรอพลอย ผมขอมือถือโทรหาน้าชมได้ไหมครับ"
นรีรัตน์พยักหน้า ก่อนจะล้วงหยิบโทรศัพท์ออกมา จากกระเป๋าสะพาย ยื่นให้กับลูกชาย
แต่เหมือนว่าชมพูนุช จะไม่ได้พาโทรศัพท์ไปด้วย เพราะได้ยินเสียงโทรศัพท์ ดังมาจากในตัวบ้านของเธอ
"น้าชมคงลืมเอามือถือไปด้วย ไว้เราค่อยโทรหาพลอยใหม่นะลูก ตอนนี้เราต้องไปกันแล้ว ไปขึ้นรถกันนะครับ" ปองเดชจูงมือลูกชาย พาไปขึ้นรถทันที ก่อนจะขับออกไป
"พี่ยุ แฮ่ก ๆ"
เด็กสาววิ่งมาที่บ้านของเด็กชาย อย่างหอบเหนื่อย จากการวิ่ง
ไม่มีรถยนต์ จอดอยู่ที่หน้าบ้านเหมือนตอนแรก และประตูรั้ว ก็ถูกล็อกกุญแจไว้แล้ว
สุดท้ายเธอก็มาไม่ทัน ส่งพี่วายุ...

** ทดลองอ่านก่อนซื้อนะคะ **