ตราบสิ้นดินดาว

สี่เสาเทเวศร์ เป็นย่านของผู้ดีเก่าแก่และชนชั้นสูงของประเทศ มากมายไปด้วยบ้านเรือนหลังโตโอ่อ่า บ่งบอกฐานันดรศักดิ์และความมั่งคั่งของบรรดาผู้รากมากดี เฉกเช่นบ้านของพระยาสุรเดช เสนาธิการทหารคนสำคัญในกระทรวงกลาโหม ที่มีแนวรั้วสีเขียวนกกะลิงบ่งบอกอาณาเขตของบ้านหลังใหญ่ทรงปั้นหยาที่สืบทอดกันมาชั่วอายุคน

แต่ใครบ้างจะรู้ว่าแนวรั้วนั้นยังครอบคลุมไปถึงบ้านไม้ทรงขนมปังขิงอันเก่าแก่ซึ่งมีหลังคาสีเขียวไข่กาพาให้มันกลมกลืนไปกับบรรยากาศร่มรื่นของต้นไม้น้อยใหญ่ ราวกับถูกซ่อนเร้นไว้ให้พ้นจากสายตาผู้คน... เช่นเดียวกับเจ้าของมัน

แกร่ก

ประตูห้องถูกเปิดออกทำให้แสงจากด้านนอกสาดส่องผ่านเข้ามาภายในห้องนอนที่ปรากฏเตียงไม้สี่เสาหลังใหญ่ มันถูกจับจองด้วยเจ้าของเรือนร่างผอมที่ครั้งหนึ่งคนผู้นี้เคยมีรอยยิ้มเปล่งประกายเจิดจรัสเป็นดั่งแสงอาทิตย์ เหมาะสมแล้วที่ชื่อระพี แต่บัดนี้ดวงตะวันดวงนี้กลับถูกเมฆบดบังเสียจนอับแสงลง

"คุณระพีขอรับ กระผมนำสำรับเช้าและยามาให้ขอรับ"

"ยชญ์ มาใกล้ ๆ ฉัน"

มือที่ผอมแห้งเสียจนเห็นกระดูกปูดโปนออกมายกขึ้นกวักเรียก พร้อมเสียงอันแหบแห้งคล้ายกับคนหมดแรง ยชญ์ บ่าวรับใช้คนสนิทของคุณชายระพีค่อย ๆ คลานเข่าเข้าไปประชิดกับเตียงนอน และเงี่ยหูฟังน้ำเสียงอันแผ่วเบานั้นด้วยความตั้งใจ

"เก็บไดอารี่เล่มนี้ไว้ หากวันใดวันหนึ่งมีโอกาสได้เจอเล้งนำมันส่งถึงมือเขาที หรือถ้ามันไม่มีโอกาสนั้น เธอก็เผามันทิ้งสะ"

สมุดปกสีแดงเรียบ ๆ ถูกดึงออกมาจากใต้หมอนและยื่นให้กับบ่าวรับใช้ด้วยมืออันสั่นเทา พร้อมแรงปรารถนาของคุณระพีที่หวังว่าสักวันไดอารี่เล่มนี้จะถูกมอบถึงของเล้ง แม้ว่าจะเป็นเพียงหวังลม ๆ แล้ง ๆ ก็ตาม

"ฮึก คะ... คุณระพีขอรับ"

"อย่าร้องไห้เลยนะ ฉันไม่อยากให้ใครมาเสียใจกับฉันอีก ไม่ว่าจะเป็นเธอหรือว่าเล้ง จากนี้ไปขอให้เรื่องที่ผ่านมาเป็นแค่ทรงจำของฉันผู้เดียวเถอะนะ"

ยชญ์ได้แต่กุมมือเจ้านายของมันไว้แน่น หยดน้ำตาที่เคยแห้งเหือดไปหยดลงบนหลังมือนั้นอีกครั้ง เสียงสะอื้นไห้ของบ่าวผู้นี้บาดลึกลงไปด้านในใจของคุณชายระพี ดวงตาอันว่างเปล่าของคนบนเตียงหันออกไปมองบรรยากาศอันร่มรื่นใบไม้ที่กำลังพลิ้วไหวไปมา หวนให้นึกย้อนกลับไปในวันวานที่แสงแรกของระพีเคยอบอุ่นและสว่างไสวในใจของไอ้ลูกเจ๊ก หนุ่มรับจ้างรถถีบอย่างไอ้เล้ง

ระพีดวงนี้ไม่ได้งดงามและสูงส่งอย่างที่ใครคิด
ระพีดวงนี้ไม่ได้เจิดจรัสงดงามเท่าดวงจันทรา
แต่ระพีดวงนี้กลับเป็นดั่งดวงใจของไอ้เล้งตราบสิ้นดินดาว