ผัวที่ดีคือผัวใหม่

"หายหัวไปไหนมาทั้งวัน! แล้วนี่หลานสาวฉันล่ะ เธอเอาหลานฉันไปไว้ไหน!" เสียงแหลมปรี๊ดของ คุณหญิงโฉม ดังแทรกขึ้นมาทันที เธอเดินนวยนาดออกมาจากมุมมืดด้วยสีหน้าที่พร้อมจะพ่นไฟ

"คุณแม่! ใจเย็นๆค่ะ กานเขาเพิ่งกลับมาเหนื่อยๆ" ปุริมภัทรรีบออกตัวปรามมารดา

"นี่เจ้าปู! อย่ามาเข้าข้างเมียต่อหน้าแม่นะ!" คุณหญิงโฉมตวาดใส่ลูกสาว

"คุณแม่ก็ใจเย็นๆ สิคะ" ปุริมภัทรเอ่ย

"ก็ใจเย็นอยู่นี่ไง! เธอตอบมาเดี๋ยวนี้นะยัยกาน เธอเอาหลานฉันไปไว้ที่ไหน ไปเอาหลานฉันกลับมาเดี๋ยวนี้!"

กานดาหันไปเผชิญหน้ากับแม่สามีด้วยแววตาที่แข็งกร้าวและเด็ดเดี่ยวอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน

"น้องลมอยู่ที่บ้านพ่อเสกค่ะ กานไม่ได้เอาน้องลมไปไว้ที่ไหน และคนที่กำลังดูแลน้องลมอยู่ ก็เป็นคุณตาแท้ๆ ไม่ใช่คนอื่น"

"นี่เธอย้อนฉันเหรอ ยัยกาน!" คุณหญิงโฉมแผดเสียงลั่นคฤหาสน์ด้วยความโกรธจัดที่ถูกสั่นคลอนอำนาจ

"กานเปล่าค่ะ กานแค่อธิบาย"

"แล้วเธอหายหัวไปไหนมาทั้งวัน ทำไมไม่รู้จักอยู่ติดบ้านติดช่อง มัวแต่ไปเที่ยวเตร่จนลืมดูแลบ้าน และที่สำคัญ ทำไมวันนี้เธอถึงไม่มาดูแลฉัน!"

คุณหญิงโฉมยังคงพ่นวาจาจิกหัวเรียกใช้สะใภ้เหมือนทาสตามความเคยชิน โดยไม่เฉลียวใจอะไรเลย

“หน้าที่ดูแลคุณแม่ มันไม่ใช่หน้าที่ของกานค่ะ และที่ผ่านมา ที่กานยอมปรนนิบัติพัดวีดูแลคุณแม่ทุกอย่าง กานทำมันด้วยใจจริง ๆ กานไม่เคยคิดว่ามันเป็นเพียงแค่หน้าที่ที่ต้องทำเลยสักครั้ง” พูดจบกานดาก็หันไปเผชิญหน้ากับสามี

“ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป กานจะไม่ทำอะไรแบบนั้นให้ใครอีกแล้ว แม้กระทั่งสามีของตัวเอง!”