ท่านประธานกับภรรยาช่างตัดเสื้อ [Mpreg]

"ลูกไม้คืออะไรเหรอครับ" ท่านประธานเอ่ยถาม
"ผ้าลูกไม้" เจ้าตัวบอกที่มาของชื่อตัวเอง แถมกลอกตามองบนไปหนึ่งที "ชื่อผมมาจากผ้าลูกไม้"
"แสดงว่าเย็บผ้าเป็นด้วยหรือเปล่า"
"เคยเย็บเป้ากางเกงให้ผัวอยู่บ้างครับ" ลูกไม้ตอบท่านประธานไปตามตรง และตอบชัดถ้อยชัดคำมากด้วยสิ
"โอเคๆ มีสามีแล้วด้วย" ท่านประธานหยุดเล่นทันที "มีหนึ่งคำถามที่ผมอยากถามคุณพีรดนย์"
พีรดนย์คนงามยืนรอฟังคำถามว่าผู้ชายคนนี้ว่าจะถามอะไรเจ้าตัวอีก
"คุณจะทำยังไงเพื่อให้ผมพอใจกับกราฟไตรมาสหน้าของแผนกคุณครับ" ท่านประธานก็ถามไม่มองประสบการณ์คนตอบเลยด้วยซ้ำ พึ่งเข้ามาทำงานได้สองเดือนเอง
"ทำใจครับ"
...................................................................
คนท้องเบ่งเท่าไหร่ลูกน้อยผู้น่าสงสารก็ไม่ยอมออกมาเสียที
"เบ่งเต้าอี้บ่หลุดสักเตื่อ" (เบ่งแค่นี้ก็ไม่ออกสักที) เสียงแม่ใหญ่เร่งให้คนท้องเบ่งอยู่แบบนั้น "เจ๊บก็ต้องอดเอา" (เจ็บก็ต้องอดกลั้น)
"โอยยย ฮือออ" คนท้องเจ็บแทบขาดใจ ด้วยความที่เป็นท้องแรกจึงยากลำบากอยู่พอสมควร ร่วมหนึ่งชั่วโมงที่ทุกคนเครียดและกังวลเพราะลูกไม้เบ่งคลอดลูกออกมาไม่สำเร็จ
"อ๊ะ ฮื้อออ ซี้ดดดด" ลูกไม้เจ็บแทบสิ้นใจในจังหวะที่มีแรงโถมตรงหน้าท้องของตัวเอง พฤกษ์ทำหน้าที่ช่วยดันหลังภรรยาถึงกับหลั่งน้ำตาด้วยความสงสารคนรักแป็นอย่างมาก
"หนูอดทนนะคะ" สามีหลั่งน้ำตาออกมาเป็นสาย ยามที่เห็นภรรยาเบ่งคลอดจนหน้าดำหน้าแดง "พี่เป็นกำลังใจให้หนูนะคะ หนูสู้อีกนิดนะ"
"ฮึกๆ ฮือออ กรี๊ดดดดด" คนท้องเบ่งในเฮือกสุดท้ายจนร้องกรี๊ดออกมาเสียงลั่น "หนูเจ็บ กรี๊ดดด กรี๊ดดดดดด"
"เบ่งแฮงๆ อดเอาเน้อ" (เบ่งแรงๆ อดทนนะลูก)
...................................................................
นิยายมีทั้งหมด 17 ตอน + บทส่งท้าย (ตอนพิเศษจะลงเร็วๆ นี้)